İlginç veya esrarengiz olaylar yaşadınız mı hiç?

Evet yaşadım. İlk olarak yıl 2005...
Denizli PAÜ mezunuyum. 2 yıl KYK da kaldım. Her katta bir adet misafirhane vardı. Yani yedek olanların asil kaydı çıkana kadar bekledikleri oda. 8 kişilikti bu odalar. Bizim sınıftaki elemanlardan biri de en son asil olmuş anahtarın da yedeğini yaptırdığı için istediği gibi girip çıkabiliyordu. Biz de orayı kendi özel mekanımız gibi kullandık. Bazen batak oynadık bazen muhabbet ettik vs. Güz döneminin sonları final haftasıydı. Pazartesi sabah bir sınav vardı. Arkadaşlarımın çoğu etüt salonuna gittiler ben ve bir arkadaşım kaldık odada. Öbür adamın pek dersle alakası yoktu tamamen vakit öldürmek için o bölümü seçmiş. Ben uykum geldiğinden etüte gitmemiştim. O zamanın en meşhur telefonu 1100 vardı hani şu el feneri olan ufak telefondan. Işığı açtım yattığım yerden notları okuyordum. Sabaha karşı uyuyup kalmışım. Oda zifiri karanlıktı sadece telefonun ışığı vardı. Arkadaşım da uyuyormuş derken birden uyanmış ben duvar dibinde ranzanın altında yaıyorum arkadaşım karşı ranzanın üzerine yani beni görebiliyor. Bana seslenmiş bir kaç defa duymamışım. Sonradan anlattığına göre ayak ucumda simsiyah bir karatının olduğunu söyledi. Görür görmez bana seslenmiş ben de uyanmamışım tam o esnada sabah ezanı okunuyor ve gördüğü şey kayboluyor birden. Pek üzerinde durmadım malum biz milletçe birbirimizi bu tür şeylerle korkutmayı severiz. Hatta anlattıklarımıza kendimiz de inanırız.
Yıl 2008 oldu benim okul bitti. Askerlik celbim geldi. 2008 aralık ayında Askere gittim. Acemilik Samsun 2009 Şubat ayında da dağıtımım Edirneye çıktı. 3. Hudut Taburu 1. Hudut bölüğüne gönderildim. Yunanistan sınırında bağımsız bir hudut bölüğü idi burası. Merkez ile pek alakamız yoktu. Askerliğin son dört ayında gececiydim. Gece onbaşılığı silahlık ve koğuş sorumlusuydum aynı zamanda. Gececi olduğm için doğal olarak gündüzleri uyuyordum. Bizde iki adet 48er kişilik koğuş vardı. Biri biz bölük personelinin kaldığı öbürü de misafir kadro dediğimiz karakol...

Çocukken bir keresinde şöyle bir şey yaşamıştım, hala hatırlarım. O zamanlar izlediğim korku filmlerinin etkisinde çok kalırdım. Bir sabah uyandım, çok fena çişim gelmişti. Çocuk odasından salona, oradan da lavaboya geçmem gerekiyordu. Parmak uçlarında sessizce salona gittim, koridora açılan kapıyı açar açmaz yere düşmüştüm. Sanki bir şey itmiş gibiydi. Sonra koşarak odama geri döndüm, bizimkilerin uyanmasını bekledim.