Sevdiğiniz kişi bir gün "neden beni seviyorsun" derse?

Ben bunu bir hikayeyle anlatıyım;

Bir kelebek varmış, kozasından yeni çıkan hayata yeni gözlerini açmış bir kelebek. Zarif, narin güzel bir kelebek, kanatları inci tanesi gibi pırıl pırıl, çiçek bahçesi gibi rengarenk. Kelebek kozasından çıktıktan sonra hayata atılmış bir günlük ömrünü gezerek geçirmek için. Çiçeklere konmuş, dağları, ovaları geçmiş, denizleri aşmış. Ama bir evin penceresine gelmiş konmuş. Evden içeri baktığında birde ne görsün müthiş bir ışık öyle güzel öyle temiz ve pırıl pırıl ki gözleri kamaşmış kelebeğin seyre dalmış ışığa öylece. Ama olmaz böyle yanına gitmesi lazım. Pencereden bulduğu aralıktan içeri dalmış ve durmaksızın ışığa doğru uçmuş, etrafında dönmüş. Aslında o ışık sadece basit bir lamba ama o an kelebek için öyle güzel

görünüyormuş ki bunu anlayamamıştı. Öylece bütün gece dönmüş durmuş etrafında.

Mutluydu onun için yeterdi bu kadarı. Belkide bir günlük ömrünü sadece o ışığın yanında geçirebilirdi ve öyle de yaptı zaten. Bütün gece dans etti ışığın etrafında ama sabah oluyordu kelebek artık yorulmuştu ve yavaşça aşağı dogru düştü gayret etti havada kalmak için ama başaramadı ve yere çakıldı. Yorulmuştu kalbi hızla atıyordu kalmak istedi kanatlarında güç kalmamıştı bitkindi yorgundu ölüyordu. Ama son bir gayret ve hışımla yükseldi. Bütün gücüyle uçtu ve ışığa olaca kuvvetiyle yaklaştı ve yere düştü. Gözlerini yumdu bir günlük hayatı bitmişti belki de boşa harcamıştı bir ışık uğruna ama olsun o öyle düşünmüyordu mutluydu ve öyle ölmüştü. Şimdi şunu söyleyeyim sana: Sen benim bir günlük bir aylık bir yıllık hayatımda bağlandığım o muhteşem ihtişamlı pırıl pırıl ışığımsın ve ben taaki ölene kadar senin için yaşamaya ve senin etrafında olmaya devam edeceğim. Ne olur sende bu aciz kelebeği üzme ve beni ışıksız bırakma karanlıklara gömme.

Unutma ki kelebek de olsak bir yüreğimiz var; ufak tefek ama kocaman bir sevgi sığdırdığımız bir yürek...

Seni beğenmemin sebepleri var elbet, ama hiç birisi sevmeme mazeret değil!