İnsan, hayatın hangi noktasında kendine yabancılaşıp özünü kaybediyor?

Bazen düşünüyorum da insan, ömrünü bir şeylerin peşinde koşarak tüketiyor. Sevilmek, anlaşılmak, başarılı olmak, huzura kavuşmak istiyor. Sahip olduklarını kaybetmekten korkuyor, sahip olamadıkları için üzülüyor. Bütün bu koşuşturmanın içinde kendisini nerede kaybettiğini ise çoğu zaman fark etmiyor.

İnsan, hayatın hangi noktasında kendine yabancılaşıp özünü kaybediyor?

Dünya her zaman adil davranmıyor; insanlar çelişkileriyle, hayat ise öngörülemezliğiyle bizi yoruyor. Belki de asıl yorgunluğumuz, bütün bunların arasında bir anlam bulmaya çalışmaktan kaynaklanıyor.

İnsan, bir gün uğruna yaşadığı her şeyin ötesine geçip kendisiyle baş başa kaldığında, kim olduğunu hatırlayabilecek mi?🍃

İnsan, hayatın hangi noktasında kendine yabancılaşıp özünü kaybediyor?
Cevapla