İnsan kaybettiğinde mi duygularının derinliğini anlar?

Yanındayken sıradan gelen varlığına alışıp gittiğin o insan ya da durum bir anda hayatından çıkınca o devasa boşluk tokat gibi yüzüne çarpıyor. İnsan zihni rahatlığa çok çabuk alıştığı için elinin altındakileri hiç gitmeyecekmiş gibi görme hatasına düşüyor. Ne zaman ki o bağ tamamen kopuyor o zaman oturup ben neyi kaybettim diye için için yanmaya başlıyorsun. Sonradan gelen o pişmanlığın ya da duygu patlamasının da gideni geri getirmeye zaten zerre faydası olmuyor.

benden gittikten sonra kim ne durumda umrumda olmaz