Birinin kıymetini gittikten sonra anlamak nasıl bir duygu?

Birinin kıymetini sonradan anladığım durumlar yaşadım. Bu duygu insanı ilk başlarda pişmanlıkla gelen bir karamsarlığa sürüklüyor. Hayatında çıkardığın kişinin kıymetini anlıyor içten içe ona geri dönmek istiyorsun. Ancak giden taraf sen olduğun için elbette ki geri dönmeye yüzün olmuyor. Ben pişmanlık duysam da geri dönmeyi hiç bir zaman düşünmemiştim. Mantıkçı yanımla pişmanlığımı içimde sevgimi bitirdiğim gibi bitirebilmeyi başarmıştım. Yorucu bir duygu, yıpratan ve bir noktada üzen bir duygu. Ancak geri dönüşü de olmayan bir durum. Benim kıymetimi anlayanlar da oldu elbette. Aylar önce pat diye giden her şeyi hiçe sayan sonrasında da aylar sonra aniden pat diye gelip karşıma çıkanlar oldu. Ancak ne yazık ki sadece pişmanlığı yaşayan taraf ben değilken geri dönüşü yok değil, pişman olan karşı taraf için de geri dönüşü yok. Biten bitmiştir. Biten bir ilişki zaten çok nadir toparlanır yeniden. En azından ben pek yaşamadım bunu. Olmayan şeyler var ki bitmiş zamanın da deli gibi pişman olunsa da fayda olmaz 🙂

Tarifi imkansız nedeni bilinmez. Bak yıllarca herkes beni ezdi. Ailem, arkadaşlarım ve hayatıma hiren tüm sevgililerim hatta ve hatta tanımadığım insanlar bile yolda yürürken bana çekik şuradan , salak önüne bak dedi. iş yerinde tüm patronların hatta iş arkadaslarima kadar sevgiye hayatım boyunca muhtaç kaldım. Her zaman kendime şunu soyledim. Bir gün bir insan beni sevsin ezmesin kapısında bile havlarim aher şeyi yapar mutluluğu için canımı ortaya koyarım sonra ne mi oldu o insan geldi. Her seyimle beni sevdi. Evet herkesin beni ezdiğini biliyordu. Hatta eski sevgililerimin beni her türlü ezdiğini kahrettigini biliyordu buna rağmen asla gurur yapmayarak beni tüm kalbiyle sevdi bana değer verdi hem de öyle bir değer ki bu zamana kadar kimse kimseye onun bana verdiği değeri vermedi. Ben ne yaptım biliyor musn su an aklından ne geçiyor heralde ben daha çok kıymet verdim ömrüm boyu ettiğim dua bir insan olarak karşıma çıktı diye oysa ben onu bu hayatımda gelmiş geçmiş tüm beni ezen insanların hıncını ondan çıkardım dört aylık sevgililigimizde ona yapmadığım zulüm kalmadı hakaretler ezmeler başka başka ortamlarda küçük düşürmeler ve gün geldi işte o gün tam bu gün. Bugün saatler gece 02.57 yi gösterirken uzun bir mesajla beni terketti ne oldu şimdi neye yanayım ona olan aşkımı gösteremedim şimdi diyeceksiniz ki bu nasıl sevgi sen aşık falan olmamışsin aşık olsan asla ona bunları yapamazdın hem de kimseye yapamayız insan aşık olduğu kişiye asla zulmedemez diceksiniz nitekim o da sizin gibi düşündüğü için terketti beni ama asla durum öyle değil şu an sadece ölmeyi istiyorum ondan ayrıldığım için bu bir suçluluk psikolojisi değil sadece bu içinde bir yerlerde en değer verdiğim şeyin yaşam amacimin kaybolması peşinden ne kadar koşsam da artık arkasina bakmıyor. Sonuca gelelim: Bir şeye değer verirsin içinde bir yerlerde ama onun senin yaşaminda ne kadar önemli bir yer edindiğinin sen bile farkında değilsindir , vurdumduymazlaşırsın ve gün gelir onu kaybettiğini anladığında o yaşadığın pişmanlık içindeki tüm kötü duygulardan daha kötü hissettirir seni onun kalbinde olan yeri ne kadar büyükse pişmanlığın da o kadar artar. Pişman olmaktan eline ne mi geçer koskoca bir HİÇ... Ve hayatının sonuna kadar unutamazsın her mutlu olduğunda yüreğine ok gibi gelir oturur mutlu da olamazsın..😞 Gelelim bizi kaybeden insanlara ; Evet ben hayatım boyunca çok iyi bir insandım bundan önce ve şimdi tüm sevgililerim teker teker geri döndü tüm benle arkadaşlığını kesen arkadaşlarım da ailem mi onlar da beni kaybettiklerinde pişman olacaklar bundan eminim adım gibi.. Siz siz olun lütfen kimseyi incitmeyin onsuz da yapabileceğinizi düşünseniz bile asla kimseyi hak etmediği şekilde degersizleştirmeyin bizi üzen insanlar bile olsa aynısını yaparak kendinizi bu hataya atmayın. Allah kimseye bu durumu yaşatmasın (düşmanıma bile 😓) Hayat boyu mutluluklar dilerim, her şey gönlünüzce olsun..!

Böyle bir duyguyu hiç yaşamadım çünkü; sevdiklerimin, değer verdiklerimin kıymetini, geçirdiğimiz her dakikanın değerini bilerek yaşamaya çalışan ve bunu her fırsatta onlara da hatırlatan biriyim. Sevgimi belli etmekten çekinmem, fedakarlıktan kaçmam asla. Kalp kırmamaya özen gösteririm ve kimseye kin gütmem. Hayat çok kısa..