19 yaşındayım, hiç gerçek arkadaşım olmadı; bu yalnızlık ve mutsuzlukla ne yapmalıyım?

Hiç arkadaşım yok. Elimi bile kimse sıkmıyor, hâl hatırımı soran ya da gerçekten konuşmak isteyen kimse yok. Bir insanın, tabii ki Allah korusun, ciddi sağlık sorunları dışında yaşayabileceği en zor şeylerden birinin bu olduğunu düşünüyorum. 19 yaşındayım ve hayatım boyunca hiç gerçek anlamda arkadaşım olmadı. Bunu sadece söylemek için söylemiyorum; gerçekten mutsuzum ve kendimi bir çeşit depresyonun içinde gibi hissediyorum. Gün geçtikçe insanlardan daha fazla uzaklaşıyorum. Artık dışarı çıkmak, insanlarla konuşmak, hatta bazen hiçbir şey yapmak bile içimden gelmiyor. İnsan bazen sadece yanında birinin olmasını, elini sıkmasını, hâlini hatırını sormasını istiyor. Ben de sanırım en çok bunu özlüyorum. Sizin fikriniz nedir?

19 yaşındayım, hiç gerçek arkadaşım olmadı; bu yalnızlık ve mutsuzlukla ne yapmalıyım?
Cevapla