Toplum içinde yaş regresyonu ve atipik davranışları nasıl kontrol edip yönetebilirim?

Burada Atipik ve Yaş Regresyonu gibi kavramlar çok bilinemeyebilir. Bu nedenle kısa bir tanım yapmak isterim.

Yaş Regresyonu: Kişinin stres altında psikolojik ve bilişsel olarak daha küçük bir yaş seviyesine inmesi demektir. Kişi bebek veya çocuk gibi davranabilir. Bazen bilinçli, bazen ise bilinçsiz bir psikolojik savunma mekanizmasıdır.

Atipik (Nöroçeşitlilik): Temelde psikolojik hastalık kriterlerine uymayan, tanı kriter kitaplarında geçmeyen, farklı işleyen beyin yapısına sahip bireyleri tanımlamak için kullanılan kelime.

Şimdi asıl konu:

Ben tüm bunları nasıl yönetebilirim?

Ciddiyim, toplum içinde davranışlarım abartısız şu şekilde:

- 6-7 saatlik ağlama krizleri

- El çırpmak, sallanmak, garip sesler çıkarmak, (aaaaaa eaeaeaea eeeeee gibi), dönmek, zıplamak, koşmak, ansızın insanlara sarılmak, insanların kollarına vurmak ve insanları hırpalamak.

- Bozuk bir şive, harf karıştırma, kekeleme...

- Rahatsız edici şakalar yapıp sonrasında pişman olmak.

- İnsanlara hakaret etmek ve bunu bir şaka sanmak ancak hakaretin ağırlığını kavrayamamak. (Bende bu tür tuhaf bir durum var. Bana veya başkasına şaka diliyle kaba da olsa hakaret edilse ağırlığını anlamıyorum. Bu benim için sadece bir şaka oluyor.)

- Yüksek sesten korkmak

- Parmaklarını emmek, nesneleri kemirmek, tırnak yemek, kazakların kol paçalarını emmek...

Toplum içinde bunlara engel olamıyorum. Yetişkin gibi davranmaya çalıştıkça daha fazla artan davranışlar bunlar.

15-20 dakika sakince oturmaya çalışıyorum ancak sonrasında bir anda kendimi samimi olmadığım ama aynı sınıfta olduğumuz sınıf arkadaşıma sarılıp başını öperken veya sınıfta birinin kollarına vurup onu hırpalayıp, bağırıp ağlarken buluyorum.

Bu istemsiz gibi bir şey. Sanki içimde birikip bir anda patlayan bir bomba var gibi.

Benim "Samimi-Yabancı" kavramlarım da yok... Bana göre herkes "Potansiyel sohbet arkadaşı veya sarılma arkadaşı"

Bu durum nedir böyle? Bunu nasıl yönetirim?