Yirmi yaşına geldim kendimi çok yaşlanmış hissediyorum tükenmişlik sendromundan nasıl kurtulurum?

Sıkar. Ben belki milyonlarca iş değiştim. En son okuduğum bölümle internet üzerinden seanslar yaptım evimde ofis kurdum ve emlak sektörüne de girdim ticarete basladım. Elbette başladığın yerde kalma ama yol çizmeden birden de bırakma. Baska bir yer ayarla garanti et imkânları sana iyi olsun sonra git. Hemen ardından kazanç bilançosu ve harcama tablonu çiz. Ona göre birikim, yatırım ve harcama yap. Planlı olduğun sürece ahırda bile çalışsan her şey iyi gidiyor. Bir de o akrabalardan falan uzaklaş bir zaman sonra. Akrabam ailem falan yok mesela hayatın en rahat dönemini yaşıyorum.

210 bin bedava

Eminim. Bedava. Fazlasıyla değer.

Dostum bölüm ne, o bölüm ataması ne, meslek ne, bir ton detay var birden değer diyemem ama diploma almaya o para değer

Yani oraya girdikten sonra part time çalışman gerekebilir bundan ziyade ailenden yardım alabiliyor musun veya ailenle mi yaşıyorsun? Ek bir kapın olmalı

Aile evindeyken git. Ailene de planını anlat. Sana yardımcı olurlar. Boş zamanların için örneğin haftasonu veya haftaiçi dersin olmadığı günler gidersin. 2 yıl dişini sıkarsın sonrası kolay. Dünya mutfağında çalışan arkadaşım vardı o da önlisans mezunu ve şu an almanyada. Oraya referansla gitti. Hayatını yaşıyor. Çabala dostum kaybetmemek için ve geç olmadan çabala.

Sanıyorum sevdiğin işin peşine düşmen daha iyi olur. Biraz zorlanırsın başlarda hani istikrar tutturabilmek için ama elbet rayına oturur her şey

Dostum sana verebileceğim en güzel tavsiye içinden ne iyi geliyorsa onu seç. Sevdiğin şeylerin peşinden git. Tavsiye al ama herkese kulak asma. Kendi kararın önemli. Hayatı yaşamak önemli. Yaşamaya değer kendin sev gerisi akar gelir

Söylemeyi unutmuşum. Hayatına 2. kişilerin müdahele etmesine izin verme. Gerekirse sevdiğin biri olur aşık olursun git evlen ev hanımı ol gerekirse tek başına bir düzen kur ama ailene bile boyun eğme müdahale ettirme. Elbette ki anne baba sözü önemli ama yerine göre hayatını yakacak kararlar verebilirler. Şayet annem olmadı ama babamın olması da çocukluğumu mahvetti. Gençliğimi kurtarmak adına evden küçücük yaşta çıktım ve şuanda mutlu huzurluyum. Elbette ki erkek olduğum için çoğu şey daha rahat gelişti bunu maalesef ki ülkemizde kız başına yapman zor ama yine de farklı çözüm yolları üret. Ailenin bahsettiği şey iyi yerlere gelmen kötülüğünü istemezler tabii ki ama destekçi olamadıktan sonra lafla yerine gelmiyor her şey. Tekmişsin gibi düşün ve ona göre ilerle

Annem babam olmaması çok koymadı da bir zaman sonra yol gösteren olmaması çok koymuştu. Hayata bir ara geç kaldığımı hissediyordum. Seni iyi anlıyorum. Bence içinde olduğun süreci iyi değerlendirmelisin. her şey diploma da değil kendine tamamen kalıcı bir iş de bulabilirsin. Hayatını ve genelini tam anlamıyla bilmediğim için verebilecek tavsiyeler maximuk bu kadar özür dilerim :/

Kaydadeğer bir bölüm okudum. Psikoloji hem de 9 eylül üniversitesinde. Elime ne geçti ki? Şayet küçükken aklım yerinde olsaydı sanayiye gider meslek edinirdim. Üniversite okumak bi yandan pişmanlık da olabilir net bir şey söylemek zor. Yerinde olsaydım üniversite peşine düşmezdim ama. Bence daha ideal yolların vardır. Ayrıca kendini önemsenmez birisi olarak görme. Belki de seni sevip belli etmeyenler de var. Ayrıca şu an içinde olduğumuz devirde kimse kimseyi pek umursamıyor. Öyle de bakmak lâzım

Şöyle ki bana çok değer kattı. Tarih genel kültür insan psikolojisi vesaire ama maddi açıdan bakarsan hiçbir anlamı yok. Girebileceğim yerler var ama maası berbat. Ticaretle uğraşıyorum şuanda ve daha çok kazanabiliyorum. Bence okumaktansa meslek edinmek daha iyiymiş. Bu konuda acemilik ettiğimi düşünüyorum.

görmek lazım, yani belki de sen abartıyorsundur.

yahu karamsar olma, bak ne güzel güldün az önce :) demek ki o kadar da kötü değil durumun

gülelim o halde :) kendini böyle karamsarlığa sürükleme lütfen. sen değerlisin bunu asla unutma <3