Sosyal medyada gerçekten kendimizi mi gösteriyoruz, yoksa insanların beğeneceği sahte bir versiyonumuzu mu pazarlıyoruz?

Çoğu insan sosyal medyada hayatını paylaşmıyor; hayatının reklamını yapıyor. Mutluluğunu değil, mutlu görünme ihtiyacını; başarısını değil, başarılı görünme açlığını; özgüvenini değil, onaylanma bağımlılığını sergiliyor. İnsanlar çoğu zaman yaşamaktan çok, yaşadıklarının nasıl göründüğünü düşünüyor. Başkalarının hayatını kıskanırken, onların da size gösterdiği vitrini gerçek sanıyorsunuz. Ekranda herkes güzel, zengin, mutlu, başarılı ve aşık. Ama ekran kapandığında çoğu insan kendi hayatıyla baş başa kalıyor. Sosyal medya gerçeği göstermiyor; gerçeğin işine gelen kısmını parlatıp geri kalanını çöpe atıyor. Siz de o vitrini gerçek sanacak kadar kendinizden kaçıyorsanız, sorun sosyal medyada değil. Sorun, kendi hayatınızın başkasının hayatından daha değersiz olduğuna inanmakta.