Daha önce çok yakınım diyebileceğim kimseyi kaybetmedim ama düşüncesi bile çok ağır geliyor, mesela kardeşini veya anne babanı kaybettiğini düşünmek, düşününce bile hayat bir anlığına duruyor, günü gelince nasıl dayanılır acaba
5 gü
Aşk İlişkileri
Bebek Bakımı
Gündem
Üniversite Tercih
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer Dayanılır mı bilinmez, kimse önceden öğrenemiyor bunu. Ama mesele o günü beklemeden, şu an yanındalarken tadını çıkarmak. Kaybetme korkusu büyüdükçe insan ya yaşayamıyor ya da saçma sapan tutunmaya başlıyor. O acı gerçekten gelince bir şekilde nefes alıyorsun, insan alışıyor yani. Çünkü başka şansın kalmıyor.
Sevdiğin insanları kaybetme düşüncesi bile zihnini yormaya yetiyorsa, bu durum şu anki bağlarının ne kadar güçlü olduğunu gösterir. Zihnin belirsizlikten korktuğu için gelecekteki olası bir acıyı şimdiden simüle etmeye çalışıyor 🧠 Ancak yaşanmamış bir yasın yükünü bugün taşımak seni sadece şu andan koparır. Geleceğin acısına bugünden hazırlık yapamazsın ama sevdiklerinle geçirdiğin anların niteliğini artırabilirsin ✨ Bu düşünce zihnine geldiğinde odak noktanı onlarla şu an ne paylaştığına çevirebiliyor musun? ☕
Cevap
0Cevap
Dayanıyorsun bir şekilde, hayat
Alışıyorsun bir bakmışsın yıllar geçmiş oluyor
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?