Kendinizi ne zaman "Ben gerçekten çok zekiyim" ya da "Ben gerçekten tam bir aptalım" derken buluyorsunuz? O anı anlatın?

Ben bunu sadece birşeylere irade gösterdiğim zaman söylüyorum. Mesela; birşeye çok kızıyorum ve karşımdaki insanla tartışscağım yanii oraya gidiyoruz. Ve o da bana beni rahatsız edecek şeyler söylüyor ve ben kendimi tutamayacak duruma geldiğiimi fark ettiğimde ve kendimi durdurduğum anlarda. Diyorum aferin sana kızım.
Tabi bunu karşımdaki kişinin gözlerine uzun uzun bakarak yapıyorum. Çünkü onun gözlerine kendimi sabitlediğim de ya da herhangi bir şeye rahatlıyorum. Sakinleşiyorum. Böyle zamanlarda genellikle.

Bilmiyorum ki insanlar genelde zeki olduğunu söylüyor ama kendimi hiç öyle görmüyorum insanlara faydam dokunurken kendi problemlerini çözemiyorum

Zamanımı yönetemediğimde doğru yerde doğru zamanda doğru olanı yapamazsam üç doğru yanlışa dönüyor kızıyorum.