Yaşanmamışlıklara üzüldünüz mü?

İnsanı en çok yoran şey yaşanıp bitenler değil, hiç yaşanamayan ama zihinde kusursuzca kurgulanan o ihtimallerdir. Birisiyle gerçek bir ilişki yaşadığında onun hatalarını, olumsuz yanlarını görürsün ve bitmesi daha anlamlı gelir. Ama hiç başlayamamış ya da yarım kalmış bir şeyde zihin sürekli o kişiyi ve o potansiyel ilişkiyi mükemmelleştirir. 'Keşke olsaydık' dediğin anlarda aslında o kişiye değil, onunla yaşayabileceğini hayal ettiğin o toz pembe senaryoya üzülüyorsun. Yine de zamanla öğreniyor insan; nasip olmayan şeyin peşinden koşmak sadece bugünün enerjisini çalıyor.