Her koptugunda yeniden hayata bağlanacak gücü buldunuz mu?

Sorunun mesajla ya da hak edip etmemekle alakasını çözemedim lakin kimsenin haknettigini yaşamadığı aşikar.. muhtemelen hakkisindir.. keşke haklı olanlar kazansaydi hayatta :))

Gerçek? .. şundan sadece 50 yıl önce cep telefonundan bahsetsen seni akıl hastanesine alırlardı. bugün gerçek sandıklarından daha çok yarının gerçekleri sana yakın olabilir.. hayat neyin gerçek neyin olmadigiyla mi ilgileniyor sanıyorsun? . en yanındakiler senin gerçekliğine yakın bile olamazken elin birisi gerçekliğin tüm yapısını bozabilir.. bugün inandifimiz şey yarın reddettigimiz olabilir.. sigara nefes açıcı olarak cikmisti.. gerçek bizi özgür birakmayabilir bazende hapseder.. hayaller ve inançlar o hapishaneden çıkıp gelismeni saglar.. bu her zaman böyleydi :))

Carl Jung abimiz der ki yanlış hatırlamıyorsam.. insanın en büyük yanılgısı ve muttsuzlugu öfke keder panik degilidir. yanlislastigi uzaklastigi kendini güçlü hissettiği kendi alanıdır.. çünkü bu bir yanilsamadir.. mekaniklesmektir.. ruh aci duymamak için bedeni kapatir. buda bizi acı çektiğini farketmeyen biretlere dönüştürür.. prangan artık acitmiyorsa kacmak istemez hiç bir kole.. birini bir şeyi sevmekten Avis olan biri nasıl ozgurlukten bahsedebilir.. daha kendi alanı dışında yürümekten korkarken.. hiç bir duygu hissetmemek özgürlük olabilir mi? .. yaşamak? anlam katmak? bin kere haksız olsam bin kere yanilsam gene de bunu tercih ederim :))

Yukarıda hapisane xunlesine atifen konusuyoruz.. insanın kendi hapishanesini secmeside ozgurluktur tabi.. hapisane bilinciyle seçmiş olsada... sevmediğimiz işte çalışmak gibi. yaşamak için.. neyse herkes kendince haklı sebeplere sahiptir o yüzden bu karşılıklı beyin jimlastigi amaç sonuca varmak degil başka acilar görmek. o yüzden herkes konusunda haklı :)

Neyi sanmiyorsunuz