Büyüdükçe arkadaş çevresinin hızla küçülmesi... Bu bir yalnızlaşma mı yoksa olgunlaşma mı? Siz ne düşünüyorsunuz?

Bu bir tercih.

Zaman içinde insanların riyakarlıklarını, doyumsuzluklarını, değersizliklerini ve her şeyden önemlisi saygısızlıklarını gördükçe bilinçli bir yalnızlığı sıradan kalabalıklara yeğliyor insan.

Sen adına yalnızlık dersin bense kalite.

Benzer bir soru daha önce de sorulmuştu sanırım. Bence her ikisi de, olgunlaştıkça yalnızlığın daha iyi geldiğini, az sayıda iyi insanla hayata devam etmenin daha güzel olduğunu anlıyor insan.

Bir yaştan sonra sana enerji vermeyen, tek taraflı dostluk kuran kişileri kendine yük etmek istemiyorsun.

Farkındalık.. Kimin ne olduğunu artık çözmüş, biriktirme aşamasını geçmiş, kaliteyi seçebilme irademiz gelişmiş demektir.. Kısaca tecrübe, olgunluk ve farkındalık diyebiliriz..

Genelin öyle olabilir ancak bu durum biraz bana bağlı olunca hep aynı seviyede tutuyorsunuz kendinizi birazda kişinin kendini bilmesiyle tanımasıyla alakalı.
Kalite tesadüf degıldır.

Büyüdükçe her şeyin farkına daha iyi varıyoruz daha çok seçici oluyoruz

Evlilik herşeyi tepeden tırnağa değiştiriyor. O çevrendekiler ondan dolayı gidiyorlar ama bence olgunlaşma. Çok fazla insan olmaz normal bir adamın çevresinde.

Şımarık mısın, yoksa gerçekten mi çıkış arıyorsun bilmiyorum ama kendine gelmeni ısrarla tavsiye edeceğim.

Sende nasıl bir hissiyat bırakıyorsa o'dur.

Ve hislerini, düşünme şeklini kontrol etmek te senin elindedir