Bir insanın sınır koyması bencillik midir, yoksa kendine geç kalmış bir saygı mı?

Bazı insanlar sınır koymayı soğukluk sanıyor ama bazen insanın kendine geç kalmış bir sahip çıkışı oluyor bu. Her şeye anlayış gösterdikçe, alttan aldıkça, kırılmadım gibi yaptıkça insan bir noktadan sonra kendi içindeki sesini de susturuyor. Sonra bir gün artık buraya kadar dediğinde, karşı taraf bunu değiştin diye yorumluyor. Oysa belki de ilk kez kendini ezdirmemeyi seçiyorsun. Bence mesele kimseyi hayatından atmak değil, kendini sürekli açıklamak zorunda kalmadan da değerli hissetmek. Peki sizce insanın sınır koyması gerçekten bencillik midir, yoksa yıllarca kendinden verdiği yerden kendini geri alması mı?
Bir insanın sınır koyması bencillik midir, yoksa kendine geç kalmış bir saygı mı?
Bir insanın sınır koyması bencillik midir, yoksa kendine geç kalmış bir saygı mı?
Cevapla