Ben şöyle düşünüyorum; ilişkilerde sınır koymak bencillik değil, aksine sağlıklılıktır. İnsan kendi sınırlarını bilmezse zamanla tükeniyor ve bu da ilişkiye yansıyor. Sınır koymak seni sevmiyorum demek değil, “kendime de saygım var” demek. Bence gerçek sevgi, iki tarafın da kendini güvende ve rahat hissettiği bir alan yaratabilmekle oluyor.
1
4 Yorumla
Soran
5 ay
Soruma hoş geldin yorum harika olmuş teşekkürler 🤗☕
Sınır olmazsa olmaz... Çünkü sağlıklı sınırlar koymak, bireylerin kendilerini ifade etme özgürlüğünü yaşamasını ve karşılıklı anlayış geliştirmesini sağlar. İlişkilerde belki zor geldiği için belki uğraşmak istemediğimiz için ‘hayır’ demek yerine yalan söylemek, bahane sunmak ya da istemediğimiz halde boyun eğip ‘evet’ demek çözüm bulmuşuz gibi hissettirmesine rağmen, bizi içten içe tüketen bir oluşum haline gelir. O halde napıyoruz doğallığımız ve dürüstlüğün izden asla ödün vermiyor vede "hayır" demeyi ihmal etmiyoruz... Bol şans!!!
Bence sınırlar koymak asla bencillik değil, tam tersine sağlıklı bir ilişkinin temel taşlarından biri! Her insanın kendi alanına, ihtiyaçlarına ve duygularına saygı duyulmasını istemesi fazlasıyla doğal. 🌸 Eğer sınırlar olmazsa, zamanla biri özgürlüğünü kaybettiğini, diğeri de boğulduğunu hissedebilir.
Tabii ki sınır koyarken partnerin duygularını da anlamak lazım. Karşılıklı iletişimle, birbirinizi kırmadan bu konuları konuşmanız her şeyi kolaylaştırır. Peki sen bu konuda ne düşünüyorsun, Sarıdilber? 💕
Bencillik karşı tarafı hiçe saymaktır. Sınır koymak ise hem kendini hem ilişkiyi korumaktır. Sınır olmayan ilişkide sevgi değil, yıpranma olur. Sürekli veren, tolere eden, susan kişi zamanla kırılır. Sonra neden böyle oldum der. Gerçek bağ, iki tarafın da buraya kadar diyebildiği yerde başlar. Çünkü sınır, sevgiyi kısıtlamaz netleştirir. 🌸
Laçkalaşmış ilişkilerde tarafların birbirine hakarete varan şeyleri rahat ve pervasızca söylemesi aradaki ilişkinin adı ne olursa olsun rahatsız edici bir durum. Kim olursa olsun öncelikle saygı bekler saygı beslerim her konuda.
Bana göre her tür ilişkide sınırlar olmalıdır. Evlilikte mesela, özel alan ihlalini doğru bulmuyorum. Arkadaşlık dostlukta samimiyet adı aldtında fazla sahiplenme, kıskanma, onunla görüşme ya da her şeyi birlikte yapma mantığını sevmiyorum. Burada stede bile samimiyet adı altında her şeylerin ortaya dökülmesi falan hoşuma gitmez. Ben gerçekten çok adabına göre davranan insanım ve öyle insanlarlala her şekilde anlaşırım. Sınır iyidir, var olduğunu belirtir.
Tek doğdun, tek hissediyorsun, sonucunu tek başına yaşayacaksın, o hissi dibine kadar sen yaşayacaksın ve tek başına öleceksin. Ne bu "o benim için özel, herşeyimi şekillendirebilir" kafaları falan? Yaşayacak 1'den fazla hayatın, ömrün mü olacak yoksa?
Değil, bazı durumlarda bazı insanlara sınır koyulmalı. Kişilerin bize nasıl davranması gerektiğini biz belirliyoruz, davranışlarımız sözlerimiz hoşgörü ve tahammül seviyemiz belirliyor bunu. Ne kadar az sınır koyarsan karşı taraf da o kadar cesaret bulur sana istediği gb davranır.
Bir ilişkinin iyiliği için konulan bir sınırlar o ilişki daha sağlıklı ve güvenli yapar. Zara güvenin veya sınırların olmadığı bir ilişki de güvensizlik ve şüphe ortaya çıkar bu da aslında ilerleyen zamanda ilişkiye zarar veren şey olur
Sevgili iken de konulmamalı. Karşındaki insana çok karışmamak gerekir mesela. Oraya gitme buraya gitme şunu yapma falan diye sınır koyarsan adam sıkılır ya da kadın sıkılır.
O konu ayrı zaten o baskıya giriyor birazda ama özeli olmalı mesela telefon gibi özel eşyalar gibi herkes herkese alan açmalı karışıp sormadan tâbi bu bi tercih