Bazı insanlar içinden geçen her şeyi döker, bazıları ise en derin yerini sessizce saklar. Bazen çok anlatan samimi gelir, bazen de az konuşanın içinde daha gerçek bir dünya olduğunu hissedersin. İnsan kendini ne kadar açınca gerçek olur, ne kadar saklayınca değerini korur?
Sizce her şeyi anlatan insan mı daha samimi gelir, bazı şeyleri içinde tutan insan mı?
Her şeyi anlatan insan mı daha samimi gelir, bazı şeyleri içinde tutan insan mı?
Bence bu, neden anlattığına ya da neden içinde tuttuğuna bağlı. Her şeyi anlatan insanlar daha açık ve samimi görünebilir ama bazen herkesle aynı şekilde paylaşmaları da mesafe hissi yaratabilir. Bazı şeyleri içinde tutan insanlar ise daha gizemli veya temkinli görünebilir; bu da samimiyetsiz oldukları anlamına gelmez. Benim için en samimi insan, her şeyi anlatan değil, gerçekten önemli ve duygusal olan konularda dürüst olabilen insandır.
Abi insanların halinden hareketinden anlıyorum çoğu zaman ama bazı şeyleri içinde tutan insanlar daha samimi geliyor çünkü karşımda kendimi görüyorum yüzü gülüyor eğleniyor mutlu ama içinde birşeyler kırık dökük belli yani
Değecek birini bulduğunda ve paylaştığında o insanla bağ daha hızlı kurulur. Çünkü insanlar yaşanmışlıklar ve paylaşımları gördüğünde kendini daha yakın görür. İnsanız, samimiyetle aktarılan duygulardan etkileniyoruz.
Hangisi daha samimi dersen, saklasa da paylaşsa da kendi olabilen, gerçek olan insanlar samimi geliyor bana. Herkes kendi gibi olmalı. Bana göre anahtar bu.
Bazı şeyleri her şey anlatmak sağlıklı değildir. Kendi değerinde denge vardır, o denge sınırın potansiyeli yüksek insanlar ne her şey anlatmak ne de sessiz de kalmak kişiye göre denge de kalmak daha olgun görmektir. 🎈
Samimiyetin ölçüsü ne kadar konuştuğumuzla değil, aslında paylaştıklarımızın ne kadar içten ve dürüst olduğuyla ilgilidir. Bazen her şeyi anlatan biri sana çok samimi gelebilirken, bazen de bazı şeyleri içinde tutan birinin derinliği daha çekici hissedebilir. Önemli olan, paylaşımlarında ne kadar kendin olduğun ve bu hissi karşındaki kişiye yansıtabilmendir. Her ikisi de doğru bir denge yakaladığında değerli olabilir. 🤍✨
İnsanların her zmaan her şeyi söylediklerini düşünmüyorum. Bence konuşulan şeyler önemsiz genel geçer şeylerdir. Her insan en gizli duygı duşüncelerini paylaşmada özen göterir ve sakınır. Bu onun kötü samimi olmadığını göstermezki.. çok konuşan insnalarında kötü olduğu gibi bir kanut da yok.. bence insan her ikiside oluuor , durma göre , karşındaki kişiye göre, ulunulan zamana göre..
Benim için gerçekten samimi olan kişi, herkese aynı şeyleri anlatan değil, güven duyduğunda kendini olduğu gibi gösterebilen insandır. Bazı şeyleri paylaşmak cesaret ister ama bazı şeyleri içinde tutabilmek de olgunluk ister. O yüzden samimiyeti anlatılanların miktarıyla değil, anlatılanların içtenliğiyle ölçerim.
Çok konuşmak konsunda... Boş beleş konuları konuşuup dolu yapmaya çalışmasın. diğer yöni ile muhabbet konusu olduğunda da konuşsun susmasın dut yemiş bülbül gibi. Bence çok konuşmaktır ne çok susmaktır yerinde gereğini konuşmaktır
Her şeyini anlatan insan açık sözlü olabilir her şeyini içinde tutan insan da derin olabilir. Samimiyeti belirleyen ne kadar konuştuğu değil söylediklerinin ne kadar gerçek olduğudur.
bazı şeyleri içinde tutan insan sende gördüğü yanlışı anlatıp kalbini kırmaz ya da sakin bi ortamda söyler kalbini kırmadan ama her şeyi anlatan insan bi anda ağzına geleni söyleyip kalbini kırabilir