Bazen insan gerçeği bilmediği için değil, kabul ederse içi dağılacak diye kendini kandırıyor. Sevildiğine, unutabildiğine, iyi olduğuna ya da bazı şeylerin değişeceğine inanmak daha kolay geliyor. Ama içten içe herkes neyin doğru olduğunu biraz hissediyor. Sizce insan en çok hangi konuda kendini kandırıyor?
Sizce insan en çok hangi konuda kendini kandırıyor?
İnsanların kendini en çok kandırdığı konulardan biri, aslında ne kadar iyi olduklarıdır. Kimi insanlar sahip oldukları yetenekleri olduğundan büyük görür; yaptıkları işlerdeki eksikleri fark etmez ve başarılarını yalnızca kendi becerilerine bağlar. Kimi insanlar ise tam tersine, gerçekten iyi oldukları alanlarda bile bunu kabul etmekte zorlanır, başarılarını şansa veya dış etkenlere yükler. Her iki durumda da kişi kendisini olduğu gibi görmek yerine, görmek istediği ya da görmeye alıştığı şekilde değerlendirir. Belki de en zor şey, ne olduğundan fazla ne de eksik görmeden, insanın kendine dürüstçe bakabilmesidir.
İnsan kendini birçok konuda kandırır ama en çok sevgi konusunda kandırıyor galiba. Çünkü sevgi eksikliği yaşayan biri, sahte olanı bile gerçek sanmak ister. Sahte sevgilerin ve sahte arkadaşlıkların içinde yaşarken her şeyin yolunda olduğuna kendini inandırır. Kendi gerçekleriyle yüzleşmek yerine konfor alanında kalmayı seçer. Ta ki canına tak edene kadar… İşte o zaman, en çok kendini kandırdığının farkına varır.
İnsanlar kendilerini kaybetmeye mahkum oldupunu inanıyorlar, baksana o kadın ya da erkek bana bakmaz diyorlar, ya da param yok şununyapamam buraya gidemem diyorlar, ya da ailem baakıcı şu bu... her şey zihinde biter , bir insan her şeyi kendi ile yola çıkarak yapabilir. İnançlar insanı bence bu konularda özgüven eksikliğinden kısıtlıyor.
Bence insan en çok “iyiyim” konusunda kendini kandırıyor. Bazen biten şeyleri bitmemiş, geçen şeyleri geçmemiş gibi gösterip kendini oyalıyor. Ama insanın en zor yüzleştiği şey yine kendi gerçeği oluyor. 🌿
Ayhan, ne kadar haklısın bu konuda. İnsan kendini en çok, içten içe sona erdiğini bildiği ilişkilerde, umutsuz bir beklentide ya da değişmeyeceğini hissettiği bir durumda kandırıyor bence. Gerçeği kabul etmek o an için çok ağır gelebiliyor biliyorum. Kendini koruma içgüdüsü bu. 🕊️
İyi olmasa bile nasılsın sorusuna her seferinde iyiyim demesi her şeyin düzelecek olmasını beklemek hiçbir şeyin düzeldiği değiştiği yok sadece kişi kendi yolunu çizebilir bide bazen unutmak zor geliyor insana ne yaparsa yapsın aklının bir yerinde izi kalıyor
Bence insan en çok kendini, değişmeyecek insanları değiştirebileceğine inanarak kandırıyor. Bir de hak ettiğinden daha azına razı olup “zamanla düzelir” diye umut etmeye devam ediyor. Bazen gerçekleri kabul etmek, kendimizi avutmaktan daha zor geliyor.