İnsan neden bazen konusmazda içine bağırır. sustuklarimizda biçimlendir mi bizi. sessizlik bazen yavaş yavaş yitmekmidir?

Selam galaksinin uzay zaman sürekliliğinde sıkışıp kalanlar..

Kanatların yok ruhunda...
Kanatların yok ruhunda...

'çünkü isteğine yaklaştıkça akıl yetimiz, öyle derinliklere dalar ki, izleyemez olur onu belleğimiz.''..

Bu söz doğru mu acaba.. derinlere indikçe üst benliğimizden koptukça akılla belleğimiz arasındaki bağ kopar mı? o yüzden belki de bazen susar insan.. derinlik ürkmeyi de beraberinde getirebilir mi? derinlik arttıkça korkularımız kuşkularımız. birçok şeyle yüzleşmek gerekebilir mi? .. özgürleşmekten belki de kendimiz olmaktan korkmaya başlarız.. belki de korkular ve kuşkular bizi tutan ve kendimizden koruyan zırhlar mıdır.. o yüzden mi yüzeyde kalırız. sığlık bazen güven veren bir durumsallık mıdır.. neyse belki de hiçbiri.. düşünmek iyi değildir bari.. gelişine ve ablam aramadan yaşamak lazımdır.. kim bilir..

İnsan neden bazen konusmazda içine bağırır. sustuklarimizda biçimlendir mi bizi. sessizlik bazen yavaş yavaş yitmekmidir?
Cevapla