Çirkin bir karakter güzel bir yüzü mahveder mi?

Kesinlikle mahveder, hem de hiç acımadan mahveder. Şöyle söyleyeyim; aynaya baktığında gördüğün o kusursuz hatlar, simetrik yüzler var ya, insanın içi çirkin oldu mu bir saniyede gözünde pul olup dökülüyor. Karakteri bozuk, içi kapkara bir insanın yüzündeki o yapay güzellik ne kadar sürebilir ki? İlk fırtınada, ilk gerçek karakter testinde o maske düşüyor işte.

Bu yüzden sadece yüzü, kaşı, gözü güzel olanın peşinden koşmak büyük bir yanılgı. Asıl mesele, dini güzel olanı, ahlakı sağlam olanı seçmekte. İçi huzur kokan, maneviyatı güçlü bir insanın yüzüne yansıyan o nur, en kusursuz estetikten bile daha asil duruyor. Dik duruş dediğin, hakkaniyet dediğin tam olarak burada başlıyor işte. Gelip geçici bir kabuğa aldanıp özü ıskalamamak lazım. Ben özü sağlam, içi güzel, karakteri asil olanın yanındayım; gerisi sadece göz boyama.

Evet fakat şu da bir gerçek ki, tipsiz olup karakteri de kötü olan hiç daha çekilmez. İnsan güzel ya da çirkin olması yaydığı enerji aurasıyla hiçbir anlamı kalmıyor bazıları vardır aşırı güzeldir o kadar itici tavırları olur ki tanımak dahi istemezsin bazısı tipi vasattır ama pozitifliği insanı kendisine çeker.