Tartışma en iyi küfürle mı kazanılır yoksa laf dalaşında akıllı olmakla mi?

Ben bu konularda geri kalmış hissediyorum hiç tatmin olmadim ya hak edene bile hak ettiğini veremedim şimdi tutustum küfür mü ogrensem diye, zamanla öğreniliyor tabi mantıklı konuşmak falan ama bilmiyorum

Vurmak mı o hiç aklıma gelmedi bı de o kısımlar var ya

Haklısın ama ben biraz gelişmek isteyen biriyim kufur bilmemek bile geri kalmış hissettiriyor çalışılması gerekiyo gibi sanki.

Laf dalaşı çok oluyor zaten bilmek de lazım eltiler arasinda bile oluyo bana denk gelmedi ama hiç

İşte ben karar veremiyorum. guzel sözler ama hayat karmaşık bazen bir kufurbaz bir profesöru yenebiliyor ben bunları eksiklik olarak algılamayı bırakmam gerek hayatta önüme kim çıkarsa işte onunla edilir belki kavga ama insanın mayası kötü olmadıkça her daim kaybedeceğim gibime geliyor :/

Düşün bir cingeneyle karsilastim hayat kavga çıkardı önüme o mu kazanır ben mi işte bundan da korkuyorum

İçimdeki bu eksikik yaşam tarzi öyle olana karşı yine eksik olacak bence çalışsam bile bunun üzerine öyle olacak. akilli da olsam bı gün ruh halim bk gibi olacak yine aklımi kaybedicem yani o bu eksiklik içime işlemiş ama öfkem de bir okadar büyük napcam bilmiyom

Sevgi pitircigi kafasından çıktım zaten merhametimi yok etti Dünya
Normalde ben herkese acıyan üzülen biriydim bu bile değişiyor.

Kendime hangi konuda guveneyim işte? dövüş ayrı , laf dalaşında iyi olanlar ayrı küfür edebilenler ayrı ben boyle bı dünyada şok etkisi yaşadım. onceden çok düşünmeden hepsine biraz sahiptim zaten sahibiz ama ben böyle hissediyorum

Mesela insanlar yazamadığımi anlamadığımi söylüyor bunlar hakaret oluyor küfürden bile etkili oluor böyle şeyler bazen iki kelimeyi yan yana getiremiyorum konuşarak laf dalaşı dediğim bunlar işte iğnelemek. falan hepsi ayrı geliyor bana

Kendime hangisinda güveneceğim. onu bile bilmiyorum paramparcayim ve hafızam yok olmuş.

Bende takıntı da var ondan böyleyim hepsi kendiliğinden olmalı da işte hepsi üstüme geliyor. dovus gerektirecek bı şeyler yaşamadım aslında hayatımda bilmiyorum taciz gibi şeyler yaşamadım

bilmiyorum ben spor bile yapmam ki

Ne güzel konuşuyorsunuz ya ayna gibi çok güze teşekkür ederim.

Biliyorum ama böyle bı dunyada belirli bir dış gorunusle ilerlemek zor oluyor herkes açısından. guclu olmak zor ama en güçlüler bazen en kusurlu olanlar oluyor. lakin ben arada kaldım arafta kaldım

Sanki bukadardi gibi gelişimin. kendime ve dünyaya inat olan gelişimim

Ben şimdi gerçek hayatta mı mantıklı cumlelr kursrsk tartissam insanlar ile bilmiyorum diyebileceklerim bile sınırlı aslında resmen otomatik kaybetmiş hissediyorum

Empati mı yaptirayum ne yaptırayım kötü insanlara ben normal bahsi geçen konularda bile eksikliği olan o kişi olsa bile benim geçtiğim. dalgayi kim önemser ki

Haklısınız ben kendimi 23 yıl sonunda kabullenmeye başladım. o sorunumu ameliyat ettirme ihtiyacı bile duymuyorum. ama içimdeki o tartışma dövüş küfür bu yanlar hep bağırıyor.1-0 geride bile olsam bı umut hepsinde de kazanma şansım var. kendimi normal düşünerek yaşamak en hayırlısı.

Sorun dediğim gözlerimdeki dışa kayma tedavisi olmayacak biçimde belki de doğuştan katarakt vardı 2 kere ameliyat oldu görmüyor falan ve de rengi bile farklı hepsi olunca kötü görüntü oluyor tabi guzelliigmin önemi kalmıyor

Ama. insanlar her seferinde özgüvenini düşürecek
Ne kadar bı insan bu şekilde dovusebilir küfür edebilir veya mantıklı konuşmaya devam edebilir ki?

Bana bakıp susabilecekleri hiçbir şeye sahip değilim karakterim. bile tez canlı

Ben artık sadece nasıl olacak ne olacak onu düşünüyorum sakinlestim

Kitap okuyorum da insan kitap okurken hikayeye odaklandığı için o kelimeler kavramlar öğrenilmis oluyo mu bilmiyorum

Veya yazarın anlattığı şeye odaklanmaktaj dolayı haznem sanırım gelişmedi

Biliyorum karakterim böyle engel. olamiyorum. kendimi gömüp duruyorum

Çare arayisimdan dolayı kalan bir alışkanlık

İşte ne zaman dik duracağım bilmiyorum. aslinda gerçek hayata gecmenin vakti geldi. onceden satasanlara vurma gibi hareket yaptığımı hatırlıyorum içimde var zaten. küfür daha geçen burada birine baya saydirdim tatmin oldum mantıklı konuştuğumu da hatırlıyorum önceden insanlar ile tartışmalarda her tatmine sahibim aslında. ama gerçek hayata gelince suspus oluyorum işte bu dengesizlik benim huzurumu bozdu hayata dair boşluk oluyor içimde sanki her şeyi bilmeme rağmen 0 im. gibi hissediyorum

Hani yaşamadıklarını yaşamadım diye dolduruyorsun demiştin ya bu sebepten

Çok doğru zaten kendisini çirkin bulan her insan benimle aynı düşünüyor. benimki gerçek bir sorun bi de haklıyım ama çirkinlik okadar sorun olmazdı eminim.

Yine de deneyeceğim ben zaten hayat üstüme geldikçe sorguladim şu an bu saydığımız şeylerin üzerine nasıl katarim onu düşünüyorum bu bile zaten başardım demek, belki bu halimle denerim hepsini. olmazssa gider ameliyat olurum yol belli

Sağolun teşekkürler sohbet için