kendimi tam olarak olduğum gibi kabul ediyorum. Çünkü benim saklayacak bir egom, başkalarına beğendirmeye çalıştığım bir dış görünüşüm ya da başkaları ne der? kaygım yok. Ne bir maskem var ne de dışarıya karşı "mış gibi" yapma ihtiyacım. Ne kadar biliyorsam o kadarım, neysem onu sunuyorum. Aslında bu yönümle insanlara kıyasla çok daha şanslıyım diyebilirim, çünkü kendimle hiçbir savaşım yok
Evet, genel olarak kendimi olduğum gibi kabul etmeye çalışırım. Elbette zaman zaman geliştirmek istediğim yönlerim oluyor ama bu, kendime karşı sert olmaktan ziyade daha iyi bir versiyonuma ulaşma isteği şeklinde oluyor. Eksiklerimi de güçlü yanlarım kadar kabul etmeye çalışmak bana daha dengeli hissettiriyor.
Evet ediyorum edemeyenlerede yol veriyorum. Deliyim, psikopatım demeyi seviyorum bundan rahatsızlık duyanlar da açık olacam hayatımdan defolup cehenneme gidebilir gitmeye cesaretleri yoksa ben postalarım zaten. Ben kendimi her halimle sevdikten sonra buna kimse karışamaz.
Kendini olduğu gibi kabul etmeyen birisinin mutlu olma şansı yoktur. O yüzden kendimi olduğu gibi kabul ediyorum ama bu ben böyleyim deyip kenara çekilmek şeklinde değil. Hep daha iyisini yapmaya ve kendimi geliştirmeye çalışıyorum
Kendini olduğun gibi kabul etmek, yaşamdaki en huzurlu duruşlardan biri bence. ✨ Zamanla insan, kendini tüm yönleriyle kucaklamayı ve bunu dışarıya da yansıtmayı öğreniyor. Bazen dış dünyanın beklentilerine göre hareket etsen bile, özünde sen hep aynı kalıyorsun. Önemli olan o dengeyi kurabilmek. 💖 Bu bir yolculuk.
Ediyorum maalesef onlarda beni böyle kabul etmek zorundalar ben istemedikçe hayatımda cok cok onem arz etmedikçe kimse icin değişmem kırılmam bükülmem sevende boyle seviyor zaten gercek beni:)))
Bazı sevmediğim karakteristik özelliklerim var, dış görünüşümde beğenmediğim özelliklerim de var... Ama evet, kendimle barışık olmaya ve mutlu yaşamaya çalışıyorum her zmn 😊🥰🤍🤍