İlişkide mutluluk lüks değil, temel bir ihtiyaçtır. Sonunda mutsuz olacağımı bile bile bir yola girmek kendi hislerime saygısızlık olur. Seninle her şeye varım sözü güzel bir temenni gibi durabilir ama seninle mutsuzluğa yokum. Mutsuz olacağımı bildiğim bir ilişkiye adım atmak bile bile lades demektir ve ben o masaya oturmam. Bir ilişki insana huzur ve neşe katmıyorsa, yük olmaya başladıysa orada durmanın bir anlamı kalmaz. mutsuz olacağımı hissettiğim hiçbir hikayenin içinde yer almam.
Sürekli mutsuzluğa mazoşist değilsek koşmayız diye düşünüyorum. Sonuçta karşındaki insanı sana verdiği güzel hisler için seversin. Sürekli mutlu olmak da mümkün değil tabi, bazen mutsuzluk olur, bazen çok stabil dümdüz olur, bazen zor olur, olur da olur yani ama zaten bunları birlikte aşabilecek olmak getirir mutluluğu. Yani eğer mutluluk yoksa birliktelik de yoktur
Her zaman mutlu olunacak diye bişi yok, hiçbir ilişki de size bunun garantisini veremez. Mutlu olunan zamanlar da olur, mutsuz olunan zamanlar da olur ama bi şekilde konuşulur sorunlar çözülür. Ama tamamen mutsuz olacağın bi ilişkiye bile isteye gitmek de ahmaklık gibi geliyor biraz