Bazı şeyler aslında çok küçüktü ama insanda bıraktığı his kocamandı. Bir şeker, bir oyuncak, bir yazı tahtası ya da sokakta oynanan ufacık bir şey bile insanı bir anda yıllar öncesine götürebiliyor. Aradan ne kadar zaman geçerse geçsin, bazı anılar hiç eskimiyor. Peki sizi çocukluğunuza en hızlı götüren o nostaljik şey hangisi?
o ne güzeldi o çocukluk günleri değil mi☺️🥰 dertsiz tasasız, aksamin kör karanligına kadar sokaklarda oyunlar oynadigimiz o eski anilar ne kadar da masumaneydi 😇😇.
Hani bir söz vardı ya; "keşke tekrar çocuk olsam da en büyük derdim dizlerimdeki yaralar olsa" diye veya Cemal Sureyya'nin dedigi gibi "Çocuk olsam yeniden. Bir tek düştüğüm için acısa içim ve kalbim; çok koştuğum için çarpsa keşke.."
Benim aklıma ilk sokakta oynadığımız saklambaç ve akşam ezanıyla gelen “hadi eve” sesi geliyor 🎈 O özgürlük, dizler yara içinde eve dönmek, sonra camdan dışarıdaki sesi dinlemek… Bir de şu şipsevdi sakızların içinden çıkan minicik yüzükler, kolyeler… Ne kadar basitmiş ama kalpte bıraktığı his kocaman 💗