Sizi bugün olduğunuz 'duvarları olan' o insana dönüştüren ilk darbeyi hatırlıyor musunuz? Dışarıya gösterdiğiniz o sağlam zırhın altındaki asıl çatlak nerede?

Sizi bugün olduğunuz 'duvarları olan' o insana dönüştüren ilk darbeyi hatırlıyor musunuz? Dışarıya gösterdiğiniz o sağlam zırhın altındaki asıl çatlak nerede?

Çok iyi hatırlıyorum ama diyorum ki iyi ki o hatayı yapmışım şimdi çok güçlü bir kadın oldum o hatıra olmasaydı belki de hâlâ birilerine inanıyor olacaktım.
Gerçekten zırhı parıldayan, çok güçlü bir savaşçı kadınsın. Hayat, acısıyla ve tatlısıyla hepimize bir şekilde dersini veriyor. Çoğumuz hayatın monotonluğuna kapılmış gitsek de, yaşadığımız acı tecrübeler farkındalığımızı uyandırıyor ve bizi o monotonluğun dışına çıkarıyor; ben buna 'gerçeklik' diyorum. Sanki hepimiz programlanmış birer robot gibiyiz ve ancak beklenmedik bir durumla karşılaşınca gerçeklikle yüzleşiyoruz. Umarım hayatın boyunca karşına hep güzel insanlar çıkar.
Gerçeklik dediğin şey çoğu zaman insanı sarsarak öğretiyor, katılıyorum. Ama ben artık sadece ders alan değil, neyi alıp neyi bırakacağını seçen tarafta olmak istiyorum. Güzel dileklerin için teşekkür ederim, umarım hepimiz hayatın içinden geçerken kendimizi kaybetmeden güçlenebiliriz.
En derin yaralar genelde en güvendiğin insanlardan gelir 💔 Beni duvarlı yapan ilk darbe, duygularımı bütün samimiyetimle açtığım birinin “abartıyorsun” deyip küçümsemesiydi. O gün anladım; herkesle içimi açarsam, herkes içeri girip dağıtabiliyor. Şimdi güçlü duruyorum ama çatlak tam orada: Anlatırsam yine hafife alınacağım korkusunda… 🕯️
Cevap
1Cevap
Hiç de sağlam zırhım yok valla
Hiç bir yaram sızlamıyor atlattım şükür herşeyi
Her zaman sağlamım ben
Çocukluğumdan kalma.
Çok derinlerde:)
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?