Sabah erken uyandığımda hissettiğim duygu aslında biraz o döneme ve iç halime bağlı oluyor. Bazı sabahlar erken kalkmak bana huzur veriyor; ortalık sessizken düşünmek, güne yavaş başlamak iyi hissettiriyor. Ama bazen de zihnim doluysa ya da yorgun uyanmışsam, aynı erken saatler huzursuzluk da getirebiliyor. Yani aslında mesele erken uyanmak değil, o an içimde ne taşıdığımla ilgili. İçim rahatsa sabah da güzel başlıyor, ama kafam doluysa erken saatler bile ağır gelebiliyor.
Ben genelde huzurlu mutlu uyanıyorum seçeneğine daha yakınım 😊 Ama bu tamamen alışkanlık meselesi. Erken uyanmaya beden alışmayınca beyin de “niye kalktık şimdi?” diye huzursuzluk yaratıyor 😅 Uykuyu sevmende sorun yok, sadece uyku düzenin biraz oturunca sabahlar daha çekilir hale geliyor 🌅