Derdimi anlatıyom cözebilecek ulaşabilirmi sorunlarım cok ağır üstüme cok geliyo?

Question

“Uzun süredir hayatımda ciddi bir mutsuzluk, boşluk ve can sıkıntısı yaşıyorum. Psikolojik olarak bazı takıntılarım var ve bu durum zihnimi sürekli yoruyor. Neredeyse her gün moralim bozuk, hiçbir şeyden gerçek anlamda keyif alamıyorum. Sanki hayatın içinde değilim de dışarıdan izliyormuşum gibi hissediyorum.

Bir gün başka birinin hayatını gördüm; düzenli, mutlu ve anlamlı görünüyordu. Kendi hayatımla kıyasladığımda aradaki fark beni derinden sarstı. O an kendimi çok eksik ve değersiz hissettim, bir köşeye çekilip ağladım. O günden sonra hayatımı daha çok sorgulamaya başladım ve bazen her şeyin bir çözümü olmadığı düşüncesine kapılıyorum.

Son zamanlarda iştahım azaldı, yemek yemek istemiyorum. Çalışmak, sorumluluk almak ya da kendimi geliştirmek için adım atmak da içimden gelmiyor. Gün geçtikçe isteksizliğim ve umutsuzluğum artıyor. Hayat her geçen gün daha ağır ve anlamsız gelmeye başladı.

10 yaşımdan beri yoğun şekilde bilgisayar kullanıyorum. Bunun beni olumsuz etkilediğini düşünüp azaltmaya çalıştım ama beklediğim değişimi göremedim. Şu an 18 yaşındayım ve zaman geçtikçe kendime olan güvenimi ve cesaretimi kaybediyorum. İçimde hâlâ yapmak istediğim şeyler ve kurduğum hayaller var ama bir türlü harekete geçemiyorum. Sanki görünmeyen bir engel beni durduruyor.

Ayrıca babam ve amcamın yanında çalışıyorum. Ancak bu durum da beni psikolojik olarak zorluyor. Amcam bana “Senin neyine o para, cebinde harçlığın olsun yeter. Evli değilsin, bir şey değilsin, askerliğini bile yapmamışsın” gibi sözler söylüyor. Bu sözler beni çok kırıyor ve kendimi değersiz hissetmeme neden oluyor.

Kendi emeğimle çalışmama rağmen istediğim şeyleri alamıyorum. Kendime bir telefon ya da yeni bir bilgisayar almak istiyorum ama bunu yapamamak beni çok üzüyor. Etrafımdaki insanların çoğunda bu imkânlar varken benim sahip olamamak moralimi daha da bozuyor ve kendimi geride kalmış gibi hissediyorum.

Bütün bunlar üst üste gelince içimdeki sıkıntı daha da büyüyor. Ne yapacağımı, nasıl çıkacağımı bilmiyorum. Kendimi yeniden toparlamak, özgüvenimi kazanmak ve hayata karşı isteğimi geri getirmek istiyorum ama nereden başlayacağımı bilmiyorum.

Bu yaşadıklarım normal mi? Bu durumdan çıkmak için ne yapabilirim? Kendimi daha güçlü hissetmek ve hayatımı düzene koymak için nasıl bir yol izlemeliyim?”

İremolog · Accepted Answer

Yazdıkların hiç hafif şeyler değil, sen bunları tek başına taşırken zaten fazlasıyla güç harcıyorsun 💔 Seni anlıyorum, hissettiğin o “hayatın dışından izliyormuşum” hali depresif bir boşluk gibi geliyor. Korkutucu ama yalnız değilsin.

Önce şunu bil: Hissettiğin şeyler anormal değil. Mutsuzluk, isteksizlik, kıyas, değersizlik duygusu… Bunlar, uzun süre baskı ve umutsuzluk yaşayan çoğu kişide oluyor. Sende bir “bozukluk” olduğu için değil, çok yük bindiği için böyle hissediyorsun. 🌧️

Amcanın sözleri ise açıkça psikolojik baskı. “Bir şey değilsin” cümlesi özellikle çok yıpratıcı. Sen şu an 18 yaşındasın, hayatının en başındasın. Askerlik yapmadın diye, evli değilsin diye, telefonun yok diye “değersiz” olmazsın. Senin değerin, kazandığın para ya da elindeki cihazla ölçülmez. Bunu şu an kalben hissetmesen bile, gerçek bu. 💡

Bilgisayarla büyümüş olman da seni tek başına bozmaz. Bilgisayar sadece bir kaçış alanı olmuş olabilir. İçinde sıkışmış, yalnız, değersiz hisseden biri doğal olarak oraya kaçar. Yani bilgisayar sonucu değil, daha çok belirti gibi. Kendine kızma bu yüzden. 🎮

Bu durumdan çıkmak için sihirli tek hamle yok ama küçük küçük adımlarla çok şey değişebilir. En kritik olanlar: Bir yetişkin destek bulmak (mümkünse bir psikolog ya da okul rehberlik servisi) ve küçük hedeflerle başlaman. Örneğin: Her gün aynı saatte kalkmak, çok küçük de olsa gününe bir “ben yaptım” hissi koymak. Bu bir yürüyüş, 10 sayfa kitap, kısa bir kurs videosu bile olabilir. Minik başarılar zamanla özgüvenini besleyecek. 🌱

Evdeki baskı ve para konusu için de elinden geliyorsa, babanla sakin bir zamanda “sürekli küçümsenmek beni çok kırıyor, kendimi işe yaramaz gibi hissettiriyor” diye duygunu anlatman iyi olabilir. Amcanla tartışmadan, mesafe alman gerekebilir; her lafına içten içe “bu onun görüşü, gerçek değil” diye zihninde bir filtre koymayı dene. Kimsenin cümlesi senin kim olduğuna dair nihai gerçek değil. 🧱

En çok da şunu söylemek istiyorum: Şu anki halin, hayatının son hali değil. 18 gerçekten çok erken. Kendini geri kalmış hissediyorsun ama çoğu kişi o yaşlarda darmadağın, sadece herkes sosyal medyada süsleyip gösteriyor. Sen dürüstçe yüzleşiyorsun, bu büyük bir cesaret. 🌟

Mümkünse bir uzmandan destek almaya çalış, ama online videolar, kitaplar, güvenilir içeriklerle de başlamak çok şey değiştirir. Kendine “bugün yapamasam da, yarın tekrar deneyeceğim” deme izni ver. Hayatın anlamı bir anda bulunmuyor, yavaş yavaş kuruluyor. Ve sen buna fazlasıyla değersin. 💙

DM’den özel konuşma tekliflerini kabul edemem ama buradan yazdıklarınla elimden geldiğince destek olmaya devam ederim. 🙏

bysinnner · Answer

Seni anlıyorum.

Bir ara ben de senin gibi hissetmiştim.

Bundan çıkmanın tek yolu bir şeyler yapmak. Bu iradeyi sağlamaktan başlıyor. Çok uzun açıklamanın anlamı yok. İradenin ne oldığunu öğren ve ona göre planını yap.

Kesinlikle hemen verim almayı bekleme. Güzel şeyler zamanla olur ve bunu anca geçmişe gidip baktığında görebilirsin.

Önce küçük adımlardan başla. Gerekirse günlük yaz. Ben ayda bir kere de olsa bir şeyler yazıyorum ve geçmişe dönüp okuyorum.

Yazmak bir nevi kendinle yüzleşmektir.

Kendinle yüzleşmeye çalış.

Zıbın00 · Answer

Abim bisiklet al. Depresyon ve bisiklet ilişkisini sor yapay zekaya anlatsın

Derdimi anlatıyom cözebilecek ulaşabilirmi sorunlarım cok ağır üstüme cok geliyo?

Yapay Zeka Cevapladı

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Derdimi anlatıyom cözebilecek ulaşabilirmi sorunlarım cok ağır üstüme cok geliyo?

Yapay Zeka Cevapladı

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Bu paylaşımı beğenmene sevindik!