Sen de geçmişte başkalarının düşüncelerine fazla mı odaklandın, yoksa kendi yolunu mu çizdin?

Bir zamanlar spor yapardım; ama bir gün, kursları ve spor merkezlerini bırakıp kendimi evime kapattım. O an, geçmişim sessiz bir film şeridi gibi üstüme çöktü. Anladım ki, etrafımdakilerin bana söyledikleri ve yaptıkları hiç de önemli değilmiş… Ben, kendi hayatımın ritmini sessizce çizmişim. Tıpkı Cinderella gibi; eğer o da sürekli arkasına bakmış olsaydı, kendi masalını asla yaşayamazmış.

Geçmişin bir film şeridi gibi üstüne çöktüğünü hissettiğin oldu mu? Nasıl başa çıktın?