Aileme derdimi anlatamıyorum, çabamı görmüyorlar, ne yapmalıyım?

İnsan en çok da ailesi tarafından anlaşılmak ister, o yüzden bu durumun seni böyle hissettirdiği çok normal… elinden geleni yaptığın halde görülmediğini hissetmek gerçekten ağır gelir. Ama şunu unutmayalım; bazen anne babalar sevgilerini doğru şekilde göstermeyebilir, kaygılar olduğu için okuluna bak deyip geçiştirme değil, aslında seni küçümsemek için değil, kendi bildikleri şekilde korumak için böyle davranırlar.

İstersen bir gün sakin bir anlarını yakalayıp, tartışma anında değil de daha huzurlu bir zamanda içinden geçenleri yumuşak bir dille anlatmayı deneyebilirsin. Ben çabalıyorum ama görülmediğini hissediyorum gibi kendini ifade eden cümleler kurmak bazen daha etkili olur. Her şeyi bir anda anlamalarını beklemek zor, ama küçük küçük anlatınca zamanla fark etmeye başlayabilirler. Bunun yanında kalbini de ihmal etme… insan bazen derdini herkese anlatamaz ama Allah’a her şeyi anlatabilir. İçinden geldiği gibi dua et, O kalbinde olanı zaten biliyor. Sabretmek kolay değil ama sabrın içinde de bir hafiflik var, insan sabır etmeyi fark edince güçleniyor. Kendini değersiz hissettiğini gördüğün noktada durup şunu hatırla; sen gerçekten çabalıyor olduğunu unutma ve bu çok kıymetli. Herkes görmese bile Allah görüyor. Ve bu süreç geçecek, şu an sıkışmış gibi hisseden biri olsan da ileride kendi yolunu daha net olduğunu bir zaman sonra anlarsın. Şimdilik kendine karşı biraz daha şefkatli ol, çünkü en çok ona ihtiyacın var.