İnsanı gerçekten ne mutlu eder, imkanların fazlalığı mı yoksa ihtiyaçların azlığı mı?

İnsanı gerçekten mutlu eden şey, çoğu zaman imkânların fazlalığından çok ihtiyaçların azlığıdır. Çünkü imkânlar arttıkça insan kısa süreli bir memnuniyet yaşar, fakat zamanla buna alışır ve daha fazlasını istemeye başlar. Bu durum, mutluluğun sürekli ertelenmesine yol açar. Oysa ihtiyaçların azalması, insanın elindekilerle yetinmesini ve daha kolay tatmin olmasını sağlar. Beklentiler düştükçe hayal kırıklıkları azalır, kıyas ortadan kalkar ve iç huzur artar. Yine de temel ihtiyaçların karşılanmış olması önemlidir; çünkü yokluk içinde huzur bulmak zordur. En sağlıklı denge, yeterli imkâna sahip olup gereksiz arzuları azaltabilmektir. Böylece insan hem rahatlık hem de gerçek anlamda huzur elde edebilir.

Ben kendimi örnek vereyim.

Mutlu oldugum anlar

Bisikleti ilk sürdügüm an 26 yildan sonra

bisikletle duran arabaya carptigimda sinirden gülmüstüm mutlu olmustum.

Köln de gezerken mutlu olmustum.

Ve En sevdigim yegenimi 2 yasindakini merdivene birakip vadi müziginde merdiven sonunda beklerken mutlu olmustum.

Bilimsel araştırmalar, temel ihtiyaçlar (barınma, yemek, sağlık) karşılandıktan sonra imkanlardaki artışın mutluluğu pek etkilemediğini gösteriyor. Yani gerçek huzur, elimizdekileri artırmaktan ziyade, isteklerimizi terbiye etmekte saklı