Ben küçüklükten beri hep çok sessiz ve uslu kızım. Çocukken misafirlikte yaşıtlarım oyun oynarken ben bir kenarda duruyordum hep diğer çocuklara bak ne kadar uslu sen de onun gibi ol dedikleri çocuktum. Büyüdüm hâlâ öyleyim. Ama hiçbir zaman bu olmak istemedim. Normal olmak istedim sadece. Diğerleri gibi rahat hareket edip eğlenebilen, arkadaş edinebilen biri olmak istedim. Ama olmuyor. Çekirdek ailem dışında biri ile asla rahat konuşamıyorum elim ayağıma dolaşıyor. Sessiz utangaç soğuk olmak istemiyorum ama vücudum bana bunu öğretti ve ben böyleyim böyle yaşıyorum. Daha ne kadar böyle yaşayacağım fikrim yok ama artık bıktım. Konu açılmadığı sürece konu açamam sohbet yaratamam. Zaten karşı taraf konu açsa bile devam ettirmeyi beceremem. Yabancı biri ile sohbet etmeye çalıştığımda kendimi kasmaktan bacaklarım ağrır. Aşırı utangacım. Böyle iletişim sorunlarım var. Kendimi eksik hissediyorum. Hayatım boyunca böyle devam etsin istemiyorum bir yerde bu ipi koparmak istiyorum. Nereden başlayacağımı bile bilmiyorum.
2 ay
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer