Asosyal ve utangaçlığın üstesinden nasıl gelebilirim?

Ben 36 yaşındayım çocukluğumdan beri utangacım bu yaşıma kadar hiç aşamadım gençliğim de hep eve kapalı asosyal yalnız geçti senelerdir evden dışarı da çıkmıyorum ömrümü utangaçlık içinde evden dışarı çıkmadan tüketiyorum

Kendin cesaret edip yirtacaksin, biz ne desek boş.
Seni anlayabilen biri olarak yazıyorum inan bunu, ailenin yetiştirme tarzıyla ilgili bir durum.
Baskılama geçmişteki bugün ki seni oluşturdu muhtemelen.
Üniversite kantininde yemek yiyemezdim, Utangaçlık yüzümden.
Gidip dışarıda sakin yerlerde yiyordum, daha uygun olurdu halbuki üniversitenin kantini.
Sonra dedim ki kendi kendime, bu temel bir ihtiyaç ve bunu herkes yapıyor neyi kasıyorsun bu kadar. Kendimi her konuyla ilgili bu şekilde motive ederek, normal durumlar için tabi, herkes küfür ediyor diye küfür etmedim mesela. Bu şekilde aştım, sanada tavsiye ederim.

Ben kendimi sevmeyi öğreniyorum ağır ağır şu an aklımdan geçenler şöyle ben değerli biriyim karşımdan gelen biri için heyecanlanmaya kaygı edinmeye hiç bir neden yok