Kaygılı ve utangaç biriyim nasıl aşacağım?

Bu hisler çoğu zaman "ben zaten arka planda durmalıyım" diye içselleştirilmiş yıllar içinde yerleşmiş düşünce ve alışkanlıklardan geliyor. Bu yüzden aşmak sadece kendine güven demekle olmuyor.
En başta kendini yani hikayeni fark et şu an beynin sana sürekli şu hikayeyi anlatıyor "ben önemsizim, fikirlerim değersiz, insanlar beni dinlerse hata yaparlar. Aslında bu hikaye doğru değil çok uzun süredir tekrarlandığı için aşamıyorsun. Bunu fark edip ilk adımını atabilirsin mesela bunu sana kim öğretti, gerçekten doğru mu yoksa sadece bir alışkanlık mı?
Unutma kaygı ve utangaçlık üzerine gittiğin zaman zayıflar ama bunu da büyük adımlarla değil küçük adımlarla zayıf hale getirebilirsin. Mesela önemli bir konuda ufak bir cümle eklemek, sohbet anında küçük bir fikir paylaşmak, yoğun bir iş esnasında birisine "kolay gelsin"demek gibi. Bunlar zamanla yapıldıkça beynine bak bunlar oldu ama dünya yıkılmadı algısı verir. Bazı şeyleri kabul etmek yerine katkıda bulunmayı hedefle yani kendini beni ciddiye alsınlar baskısıyla değil ben katkı sunmak istiyorum niyetiyle ortaya koymak utangaçlığı oldukça azaltır. Odak noktası senin üzerinde değil sunduğun fikir üzerinde olur.
Bedensel sinyalleri yönet kaygı bedende hissedildiği için zihni sakinleştirmek kadar bedeninide sakinleştirmek önemli kendini kaygı anında hissettiğin zamanlar nefes egzersizleri yapabilirsin ve bulunduğun ortamdan kopmamaya çalış bazen kaygı nöbetleri bizi olduğumuz ortamdan uzaklaştırabilir bir nevi sosyal anksiyete gibi.
Ben kaygı dönemlerimde her zaman kendi fikirlerimi bir deftere yazardım sonra onu ertesi gün okuyup çoğu zaman "o kadar da kötü değilmiş aslında"derdim. Yani kendi içimden gelen onay başkalarının onayı olmadan da var olma güvenini veriyordu bana. Son olarak ise küçük başarılarını kutla ilk seferinde büyük özgüven gelmeyecek ama sen küçük adımını fark edip kutlarsan beynin bu yeni davranışları ödüllendirmeye başlar.

Sen hayalet gibi hissetmeye alışmışım diyorsun. Belkide şu an ki yolculuğun görünmezlikten yavaşça siluet olmaya, oradan da net bir varlığa dönüşme süreci. Kimse bir anda spot ışığının altına çıkmak zorunda değil.