30 yaşındayım hayata dair çok umutsuz hissediyorum, çalışmak ve evlilik bile anlamsız geliyor sizde de var mı böyle bir durum?

Ben iki yıllık boş bir bölüm okudum sonra okuldan tamamen uzaklaştım okuduğum bölümün meslek imkanı yoktu 23 yaşında gıda sektörü güvenlik olarak çalıştım ama o güvenlik işi de benim psikolojimi altüst etti çağrı merkezi işine girmiştim onu da yapamadım telefonda konuşup bir şeyler satmaya çalışma işiydi bende heyecan yaptım konuşamadım ikna kabiliyetimde yok zaten oradan kovulmuştum çok iş değiştirdim tekstilde kozmetik mağazasında vs çalıştım ama bir yerde en fazla bir sene duruyordum en az 3 ay duruyordum öyle böyle zamanım geçti 30 oldum şimdi de tekrar üniversite sınavına giricem sağlık düşünüyorum en çok iş imkanı o dalda şimdiki aklım olsaydı tercihlerimi düzgün yapardım çok pişmanım bekarım da bu yaşa kadar evlenmedim bu yaştan sonra da evlenebileceğimi hayatıma birinin gireceğini düşünmüyorum hiç sevilmedim bir erkek tarafından gerçek saf bir şekilde hayat öyle geçti işte