Herkesi kendin gibi mi sanarsın?

Evet, çok oldu. İnsanların da senin gibi düşündüğünü, senin gibi hissettiğini, senin gibi temiz niyetli olduğunu sanıyorsun. Oysa herkesin kalbi aynı değil, herkesin vicdanı seninkiyle aynı terazide tartmıyor hayatı. Sen "o da benim gibi anlar, benim gibi üzülür" diyorsun ama anlamıyor, üzülmüyor hatta üstüne bir de seni harcıyor. Ve en acısı da gerçekten hep sen kalıyorsun ortada, elinde kırık dökük bir güvenle. Oldu, defalarca oldu. İnsan bir kere yanılınca "bir daha olmaz" diyor ama oluyor, çünkü sen değişmiyorsun, iyi niyetinden vazgeçemiyorsun. Ama şu da var, sen öyle olmasan sen olamazsın zaten, değil mi?