Bu zayıflık olabilir ama asla karaktersizlik değil ve olmamalı. İnsan kalbi bir düğme gibi çalışmaz ki, biri seni reddetti diye hislerin anında uçup gitmiyor valla. Maalesef gururla duygu her zaman aynı hızda hareket etmez. Karaktersizlik, kendini değersizleştirerek kapısında beklemek ya da seni istememesine rağmen kendini zorla kabul ettirmeye çalışmak falan olur. Hoşlanmaya devam etmek ise sadece önüne geçemediğin bir duygu, önemli olan o duygunun seni incitmesine izin verip vermediğin.
Hayır, karaktersizlik değildir. Birinin seni reddetmesi, ondan hoşlanma duygunun anında yok olacağı anlamına gelmez. Duygular bir düğme gibi kapanmaz. Kalbinin hâlâ bir şey hissetmesi zayıflık ya da karakter eksikliği değil, insan olmanın bir parçasıdır. Karaktersizlik şurada başlar: Kendini değersizleştirerek peşinden sürünmekte, açıkça istemeyen birine kendini zorla kabul ettirmeye çalışmakta ya da sırf ilgisini kazanmak için kendinden ödün vermekte. Ama içinden “Hâlâ hoşlanıyorum” demek? Bu sadece dürüstlük.
Oyunun kuralları benim nezdimde oynandığı için reddedilme vaziyetine düşmem. Ama sonrasında terk edilebilirim tabi o da benim meselem değil 😀 muhakkak ki onlar bana bağımlı kalacaklar, bu kaçınılmaz. Çünkü önceden benden aldıklarını hiçbir şekilde almamışlardır. Bu da kendilerinin mahvolması için apaçık bir tuzaktır. Beni terk ederlerse eğer bir daha asla aldıklarını alamazlar. Ben birine lanet edip ona zalim demişsem sözümden geri adım atmam
Bazı karakter insanlar böyle durumlarda emin oldukları halde bile paranoyak davranır ve ya kabullenmek istemez bu psikolojik sorun, sevilme ihtiyacı ve korku yatar beyinde. Ama diğer normal hallerde beyinin hatıra merkezine bağlı Size yaptığı oyun olur 1-6 ay arası sürekli hatırlatarak insanı yorar. Kabul edildiği halde kafada biter aksi halde paranoyak olma ihtimali yükselir, depresyon başlar
Hayır, bu karaktersizlik değil, duygunun doğası bu zaten. 💔 İnsan kalbi mantık gibi “reddedildim, kapattım” diye çalışmaz. Sen birine değer vermişsin, his oluşmuş; onun karşılık vermemesi senin duygunu anında silmez. Burada önemli olan şu: Kendini değersiz hissetmeden yoluna devam edebiliyor musun? 🌿 Hissetmek zayıflık değil, takılı kalmak seni yıpratır. Kendine şefkatli ol. 💫
Biyolojik olarak beyin mutluluk hormonu salgılanmasını istiyor ama mutluluk veren şey olmadığı için insanlar onu özler onu hala umutamaz vs vs. O yüzden tercih edilebilecek bir şey olduğunu düşünmüyorum. Ve o yüzden karaktersizlik olduğunu düşünmüyorum.
Sadece karaktersizlik olan şey saplantılı olmak sapık gibi darlamak vs.
Seven biri reddedildi diye vazgeçmez ya da sevmeyi bırakmaz. Sevgisinde samimi olması ya da sessizce habersizce uzaktan sevmesi de onu karaktersiz yapmaz. Gitmesi gereken zamanı bilmeli sadece insan. Israr ederse rahatsız edebilir karşı tarafı
bence degil zaten insanin duygu dusunceleri gibi seyleri kontol edemezsometimes insanlari reddederler ama biz yinede onlardan hoslanabiliyoruz bence bu caractersizligin bir gostergesi degil