Bir dönem sürekli konuştuğun, gününün parçası olan biriyle zamanla mesafe oluşabiliyor. Hayatın temposu, değişen öncelikler, farklı yollar derken insanlar bazen doğal olarak uzaklaşıyor. Ne büyük bir kavga oluyor ne de net bir kopuş… Sadece iletişim azalıyor. Belki de bazı bağlar bitmekten çok şekil değiştiriyor.
Hayatın akışı bence doğru yolu buluyor, herkes kendi yolunu seçiyor. Aynı yolda yürümek bazen ilerletmiyor ve bu yüzden ilgi alanları ve hedefleri farklı yönlerdeyse zamn ile ayrışmak bence çok doğal. Hatta belki en sağlıklı mesafe koyma şekli. Ne kırgınlık var ne de hayal kırıklığı..
Örneğin ben lisedeki arkadaşlarımlada çok sıkıydım fakat bir gün kendini belli ettirmeden uzaklaşmışız birbirimizden. Görüştüğümüzde merhabalığımız ve kısa sohbetimiz olur ama o kadar. Özlüyor muyum o günleri, açıkcası hayır 🤷♀️
İnsanlar girer çıkar, kalıcı olan tek benim benim hayatımda yav ne yazık ki böyle bu. Hayat işte ehehe
Çok iyi bilirim bu hissi. Boğazında yumru kalırda yutamazsın, ağlamak istersinde hıçkıra hıçkıra susarsın. Bir yandan gururun elini tutar, diğer yandan anıların... Canın yanar haa yanar. Ama çoğu zaman zorlansan bile mantığını kullanıp gözyaşını silmem gerekiyor
Hayatın temposu kosturmacasi bazen uzaklaştırabiliyor ama karşılıklı çaba olursa görüşülür. Biraz da insanlarda bitiyor. Hala ortaokul, lise, üniversite ve 14 yıl geçmesine rağmen asker arkadaşlarımın bazılarıyla görüşüyorsam eğer demek ki karşılıklı bir çaba mevcut demektir. Bir yerden sonra hep sen buluşalım deyip sadece sen çaba harcıyorsan o zaman bırakmak gerekiyor.
Kişilik & Karakter konusunda 10,9b cevap paylaştı.
Bence bu hayatın en tuhaf ama en gerçek taraflarından biri. Bir zamanlar her detayı bildiğin, ses tonunu ezbere tanıdığın biriyle bir gün mesafe koymak insanın içini burkuyor. Ama değişiyoruz, şartlar değişiyor. Garip olan belki de yabancılaşmak değil, her şeyin aynı kalacağını sanmak.
Bu aslında hayatın garipliği değil, hayatın akışı diyebilirim 🌿 Sen bir dönemin içinde birine çok yakın olursun, sonra şartlar değişir, öncelikler evrilir ve bağın formu dönüşür. Bu illa değersizleştiği anlamına gelmez. Bazen iletişim azalır ama anılar kalır 💭 İçinde hafif bir hüzün var gibi hissediyorum. Bu çok insani. Her yakınlık sonsuza gitmez ama sana kattıkları hep seninle kalır 🤍
Yaşandı bitti.. o kadarmış onun benim hayatımda ki rolü.. böyle bakabilmek lazım.. böyle bakıp kabulenince hayat daha yaşanası oluyor.. yoksa yernde say dur.. neden ve keşkelerle tüket.. istemem ben hep sevip sevileceğim..
Bu konu hakkında çok kısa ve öz konuşacağım. Bazen yabancı olmak gerekiyor bu bir kopuş olmasa bile çünkü bazen mesafelerin girmesi birşeylerin önüne geçiyor
Hayatın garipliği değil bu, karşındaki insanlara bağlı bir durum. Mesela iş yoğunluğu her zaman olabiliyor. Kimse çoğun değil, zaman bir öncelik meselesi. Ve herkes 👤, değer verdiğine müsait. Sen 👉 herkesi mutlu edemezsin, pizza 🍕 değilsin sdddf sözü tam buraya göre. :))) Ortak çaba anlayış olmalı, aşk tek kişilik değildir. Alma verme dengesi çok önemli değer bağlamında. İlişkisine değeri olan yoğunluğu arasında dahi sana vakit ayırır. 🎈
O yüzden, BİZ, o süreci hiç yaşamamak, yaşatmak adına, titizliK, soğukkanlılIk ve sükûnetle.. devlet aklı gibi düşünüp titizlikle süreç yönetmek istiyoruz..
Mesafe oluşuyorsa tam olarak her şeyini bilmiyorsun demektir ve belkide uzaklaşmak bu yüzdendir, iletişimin azalması ise konuşulması gereken her şey konuşuldu, fakat sıra duygusal konulara geldi ancak bir anda sessizlik oluştu, çünkü duyguları ifade etmek kolay değil ve içinde çığlık çığlığa kopan fırtınalı sessizliğin sebebi ise, haykırılmayı bekleyen hırçın duygular.!
Hemen hemen herkesin yaşadığı bir durumdur, yaşamayan yoktur diye düşünüyorum. Hayat bir yolculuk değil mi zaten? Bu yolculukta da herkes inmesi gereken durakta iniyor, biz ise yolumuza devam ediyoruz : ))
Hayatın garipliği böyle bir şey bunu Ben şu şekilde değerlendiriyorum dünyada yaşıyoruz 50 yıl 100 yıl çevremizde insanlar arkadaşlarımız sevdiklerimiz oluyor ya şöyle düşün bugün yaşıyoruz bugün varız yarın yokuz bu garip ama dünyanın fani oldu gerçeği olduğu gibi bugün iyi olduğumuzda yarın kötü olma ihtimalimiz de vardır.
Hayat garip değil Menfaat çıkar ilişkisi olan yerde her şey beklenir Karsilik beklemeden karsilikli sevnek sevilmek lazim sadece aşkla alakasi yok normal arkadaslik icin de gecerli