Bazen insanın en güçlü sandığı yönü, başkasının gözünde bambaşka bir şeye dönüşür. Dürüstlük sertlik gibi algılanır, mesafe kibir sanılır, sessizlik ilgisizlikle karıştırılır. Kimse içini tam bilmez, sadece gördüğünü yorumlar. Peki sen en çok hangi özelliğin yüzünden yanlış anlaşılıyorsun?
En çok hangi özelliğin yüzünden yanlış anlaşılıyorsun?
En çok yanlış anlaşıldığım konu, insanların iyiliği için bir şeyler önerme eğilimim. Birine bir konuda potansiyelini gördüğümde ya da daha iyi bir yol olduğunu düşündüğümde bunu söylemeden duramıyorum. Niyetim eleştirmek ya da üstten konuşmak değil; tam tersine destek olmak. Ama bazen bu, karşı taraf tarafından müdahale etmek ya da kusur bulmak gibi algılanabiliyor. Aslında benim bakış açım şu: Değer verdiğim insana emek veririm. Eğer umursamıyorsam susarım. Öneri sunmam, geliştirecek bir şey görmediğimden değil; o kişi için çaba harcamak istemediğimdendir. Ama seviyorsam ya da önemsiyorsam, daha iyi olsun isterim. Yine de şunu öğrendim: Her doğru, her zaman söylenmemeli. İnsan hazır değilse en iyi tavsiye bile eleştiri gibi gelir. Bu yüzden artık daha çok şunu gözetmeye çalışıyorum; karşımdaki gerçekten fikir mi istiyor, yoksa sadece anlaşılmak mı? Çünkü bazen insanın ihtiyacı çözüm değil, sadece duyulmak oluyor.
Ben yanlış anlaşılmıyorum insanlar anlamak istedikleri gibi anlıyorlar bakın bir insan yanlış anlamaya müsaitse siz en doğrusunu söyleseniz bile o yine yanlış anlayacaktır o yüzden yanlış anlamak diye bir şey yoktur insan istediği şekilde anlamayı tercih eder
Hemen söylüyorum ; normalde insancıl bir yapıya sahibim. Bu sebeple mesela karşımdaki insanlar onlar gibi tartışma esnasında bağırıp çağırmadığım için " ben olsam şöyle yapardım, diyorlar " ancak yanlış ben de gurursuz değilim sadece fütursuzca davranmamayı seçiyorum bu gurursuzluk değil olgunluktur çoğu insan başaramaz bunu ben öyle düşünüyorum.
Bazen bazı yerlerde rahat olmamam, keyifli olmamam gerekiyormuş gibi hissediyorum. Kendi kuruntum yüzünden değil, bunu anlıyorum. Direkt verilen tepkilerden seziyorum bunu. Rahat davranmak derken iyi hissetmeyi kastediyorum, saygısız görülebilecek bir şekilde davranmak ayrı
En çok mesafeli oluşum yüzünden yanlış anlaşılıyorum 🙂 Dışarıdan bakınca soğuk ya da kibirli sananlar oluyor. Oysa ben önce gözlemler, tartar, güvenince açılırım. Psikoloji eğitimi alan biri olarak hemen samimi olmamayı tercih ediyorum. Derinlik aradığım için seçiciyim sadece. Sen de bazen fazla ciddi durduğun için yanlış anlaşılıyor olabilir misin? İnsanlar yüz ifadelerine hızlı etiket yapıştırıyor çünkü 👀✨
Ben doğrucu insanım, mantıktan yanayım bunu söylediğimdede kötü sayarlar, başkarına bişe gelse benim tavrım bilindik olduğu için benden sanırkar. Halbuki kim ne yapıyor umrumda drğil
Kapaliyim diye Ak partili sanılmak çok canımı sıkıyor. Sanki Müslümanlık Ak parti öncesi yoktu. Sonra Müslümanım diye cahil sanılmak. Ya da canım yerine konulmak. Sokakta yürüyen pek çok kişiden daha çok kitap okumusumdur iddia ediyorum. İnsanalrin ön yargıları çok saçma. Ve sadece boş içerikleri takipedip herşeyi çözdüğünü sanan bir kitle var algsii iki gram kalmış. .
En çok karşı cins tarafından yanlış anlaşılıyorum. İyi olma özelliğim her zaman işe yaramıyor; ben her zamanki gibi, diğerleriyle sohbet eder gibi konuşuyorum ama galiba fazla iyi olmak karşı tarafa sanki yavşıyormuşum gibi yansıyor.
En çok açık sözlü olmam yüzünden yanlış anlaşılırım. Duygumu saklamam, lafı dolandırmam. Bu yüzden bazen sert ya da mesafeli görünebilirim. Oysa niyetim kırmak değil; sadece net ve dürüst olmaktır.
Herkesi çok düşünüp çok değer veriyorum kim olursa olsun sonra kötü olan ben oluyorum kötü biri olacaksın bu devirde onların değeri daha çok anlaşılıyor alıngan olmam sürekli her şeyi alınmam