İnsan varoluşu beraberinde hem mutluluğu hem de acıyı getirir. Bu yüzden bazı düşünürler yaşamın getirdiği acı, kaygı ve sorumlulukları düşünerek “hiç var olmamanın” daha iyi olabileceğini savunur. Bazılarına göre ise var olmak, tüm zorluklarına rağmen deneyimlemek, anlam aramak ve bilinç sahibi olmak başlı başına bir değerdir. Biraz aşırı nihilist bir soru oldu, kusura bakmayın 🙂 Ama merak ediyorum: Sizce hiç var olmamak, var olmaktan daha iyi olabilir mi?
Hiç var olmamak, var olmaktan daha iyi olabilir mi?
Hiç var olmamaktan ziyade , var olmamak tabi ki daha iyi hatta ölümden sonra umarım bi şey yoktur yok olup kurtuluruz her şey biter diyorum ama illa varolacaksak da insan yerine kuş olmak isterdim hep onlara içim gidiyor. Diğer hayvanlara bakarak insanlar ile temasları çok az muhtarlıkları yok , istedikleri gibi süzülüp gidebiliyorlar. Tercihim de yaban kazı olmak olurdu o deniz benim bu göl senin sürekli dolaşır hem uçar hem yüzerdim. Arada kafam atınca da insanları kovalardım çok güzel olurdu.
Bu yaşam koşullarına göre değişkenlik gösterir. Her gün şiddete maruz kalan biri için belki de hiç olmamak daha yerinde bir seçenek. Benim düşünceme gelirsek ; bence herkesin dünyada olmasının bir amacı var ve bu görevi yerine getirmek için ➡ dünyadalar. 🌏 (bir hayata dokunmak bunlara dahil) yaşamak her ne olursa olsun güzel bir duygu. Güzel duygulardan mahrum kalmamalıyız ( gülümsemek gibi gökyüzüne bakmak 👀 gibi ) her olumsuzluk karşısında hayata duvar örmememeliyiz , varoluş sancısı olsa da hepimiz de bunları aşıp dönüşmeliyiz. 🤏✌
Kişilik & Karakter konusunda 14,5b cevap paylaştı.
Bu aslında bir insanın ömrümün içindeki anılarına sahip olduğu aileye göre çok değişkenlik gösterecek bir soru. Kendi açımdan evet hiç olmamış olmayı tercih ederdim çünkü yaşantımdan genel olarak memnun değilim. Kendi yanlış seçimlerimin dışında da kötü deneyimlerim oldu zira. Benden farklı olarak iyi bir ailede ve ülkede doğmuş yaşantısı başarılar ve iyi insanlarla dolu sevdiği işi yapan bir insan bunun tam tersini de düşünebilir.
Bunun kararını verebilmek için de bu hayat var olmamız ve deneyimlememiz gerekiyor ki bu sorunun cevabını verebilecek düzeyde olalım , var olursan sorgularsin , tecrübe edinirsin , hatalar yapar dersler çıkarırsın , mutluluğun acının, hasretin , aşkın verdiği hissin nasıl bir şey olduğunu yaşarsın , ve bunlari yapabilmek için de herşeye rağmen var olmak gerekiyor , var olmak hiç olmamaktan daha iyidir diye düşünüyorum
Bence bu soruyu sorabiliyor olman bile, var olmanın lehine güçlü bir argüman 🙂✨
Hiç var olmamak acıyı da, ama aynı anda merakı, sevgiyi, keşfi, kahkahayı da yok saymak demek. Acı, keyfi büyüten zıtlık aslında; varlık, deneme-yanılma ve anlam arama hakkı veriyor.
Var olmanın garantisi mutluluk değil ama hiçliğin garantisi de hiçbir şey yaşamamak 🚶♂️🌌
Bu soruya herkes farklı cevap verir, çünkü herkesin yaşam tarzı farklı. Aynı hayata sahip 2 kişiden birisi onaylar, diğeri onaylamaz belki. Hiç varolmamak güzel olabilirdi sonuçta uyurken bile herşeyden kopuyorsun hiçbir şeyin farkında bile olmuyorsun, lakin yaşamak kötü değil benim için aksine güzel, hissetmek, dokunmak, gülmek her şey çok güzel, sadece bu hayatta kaybedeceğimi hiçbir şey olmasaydı keşke geride kalan. Kan bağı diye bir şey olmasaydı mesela, bireysel bir yaşam olsaydı, ölümler, aileden kayıplar, anne, baba, kardeş... vb bunlar yaşanabilir kalmıyor hayatı, onun haricinde elbette bir ton sorun var, belki insanların kaybedecekleri bir şey olmayınca daha farklı olreu hayat Ama, daha fazla adalet, daha fazla merhamet sahibi olsaydık.. yani biraz farklı oldu tabi belki de yeterince açıklayamadım da kısaca, ben en çok ailemi kaybedeceğim günden korkuyorum... bu yüzden böyle düşünüyorum kısaca.
Aslında korktuğun şey var olmak değil, sevdiklerini kaybetmek. Çünkü hayatın en büyük anlamı da en büyük acısı da bağ kurmakta gizli. Sevdiğin insanlar olmasa kaybetme korkusu olmazdı ama belki yaşamın değeri de bu kadar derin hissedilmezdi.
Belki de hayat tam olarak bu yüzden kıymetli; geçici olduğunu bilerek sevmek, bağlanmak ve paylaşmak… Korku bile sevginin bir yansıması aslında.
Aslında çok doğru konuştunuz haklısınız. ama şunu söylemek istiyorum zaten varolmak benim için çok okey seviyorum ben bu hayatı her ne olursa olsun. Kaybetme korkusu ağır basıyor yalnızca... ama dediğiniz gibi belki hayatın en güzel yani da budur sevmek sevilmek, bireysel bir yaşam olsaydı belki bu kadar anlamı olmazdı yaşamın bilemiyorum.
Bence öyle. Nereli olursan ol kimin çocuğu olursan ol mükemmel veya berbat bir hayata sahip olduğun vs hiçbiri önemli değil çünkü ölüm diye ağır bir gerçek var bunu kabullenebiliyoruz ama dinlere baktığımızda öldükten sonra acı çekecegimiz gerçeği bile hiç varolmak istememe sebebim, hadi ben iyi bir insanım diyelim peki ya sevdiklerim? Peki ya ailem bunları bilmek beni bazen dehşete düşürüyor sırf bu sebepten çocuk dahi yapmak istemiyorum çünkü belki onu büyütmek hiç nasip olmayacak onu yeterince eğitemeyeceğim ve cehenneme gidecek ben bu şekilde cennette nasıl huzur içinde yaşayabilirim ki? Öbür dünyada haberimiz bile olmasa bu dünyada bunları bilmek hiç varolmamayı daha huzurlu yapıyor.
Ben de bu yüzden bazen hiç var olmamanın daha huzurlu olabileceğini düşünüyorum. Ölümü kabullenmek başka, sevdiklerinin acı çekme ihtimaliyle yaşamak başka bir yük. Kendim için değil belki ama ailem, sevdiklerim, hatta doğacak bir çocuğun bile ne yaşayacağını bilememek insanı ürkütüyor. Böyle düşününce varlığın anlamından çok sorumluluğu ve korkusu ağır geliyor bazen. Yazıyordum zaten
Hiç var olmamak hiç kaybetmemektir, hiç kaybetmeden sevmeyi ve merhem olmayı öğrenemeyiz ki? Eğer var olmasaydık evrenin hiçbir kaybı olmazdı ama var olup sevgiyi, iyiliği paylaşarak büyütüp canlılara faydamızın olmasını tercih etmiş yaradan bu da bir lütuftur
Hiç var olmamak insanı üzen bir durum olur bence. Vakt-i zamanında bu konuya kafaya yormuş içselleştirerek yok olduğunu düşünen birisi olarak söylüyorum, felaket. Ama var olmak üretmek ve her adımına bir filiz bırakmak büyüleyici. Hiçlik, varlıktan daha iyi olabilir mi diyemem çünkü işin tasavvıf boyutuna girer ki daha evlâ da aynı zamanda.
Ama hiç yok olmakla var olmak arasında kalırsam şüphesiz var olmayı ve kendimden izler bırakmayı seçerim
Adhd oldugum için dedi doktor bazı üzücü olaylara ve korkulacak seylere tepki veremiyorum ya da tam tersi küçük şeylere üzülüp ya da korka biliyorum bazen
Olabilir belki. Tam değil. Hiçte bile. Var olmamak var olmasaydık var olmaktan daha üstün olabilirdi. Şöyle bir gerçek var ki, varız. Ve kendi seçimizle gelmediğimiz dünyaya kendi seçimimizle yaşamak zorundayız. Belki dünyaya gelmeyi biz seçmedik. Ama bunun üstesinden gele bilmeliyiz.
Varken kendimizi yok etmenin bir anlamı yok. Ve henüz yaşıyorken gerçek bir varoluş sergilemeliyiz. Bence en iyisi bu
Deneyimlemediğimiz şeyi bilemeyiz ama yokluk insana fazla boş geliyor. Her şeye rağmen var olmak, bir şeyler başararak ya da başaramayarak iz bırakmak yokluktan iyi gibi... Ben var olmaktan mutluyum.
Zaman zaman ben de bunu düşünürüm; insan bazen yoruluyor, bazen kaçmak istiyor. Fakat her şeye rağmen var olmak da güzel. Acısıyla, sevinciyle, öğrenmekle, hissetmekle… Yaşadığını bilmek bile başlı başına bir anlam taşıyor.
Reis, bence var olmak daha iyi, hayatın zorlukları olsa da en azından bir şeyler deneyimleyebiliyoruz, anlamlar arayabiliyoruz. Yoksa hiç var olmamak da ne anlama geliyor ki? Hiçbir şey yok, boşluk, hiçlik... Yuh, bana göre bu daha kötü.
Bazı insanlar yaşadıkları yüzünden keşke hiç olmasaydım diye düşünüyor cünkü çok yorulunca var olmak bile ağır geliyor ama aslında yok olmak istemiyor insan sadece bu kadar kırılmak üzülmek istemiyor biraz huzur istiyor o kadar
Evet hKlisin bu düzende gerçekten zor her şey üst üste geliyor para derdi gelecek kaygısı insan ilişkileri insan bazen sadece yoruluyor bu kadar uğraşmaya değer mi diye düşünüyor ama aslında sorun var olmak değil şartların ağır gelmesi insan biraz nefes alsa yükü hafiflese aynı hayat o kadar da kötü görünmez
Bu kendine ne kadar bencil olmanla ilgili kendini seven mutluluğuna önem veren bi insansan her şeye rağmen var olmayı seçersin ama bencil narsist biriysen (ben👈🏻) bazı kötü şeyler uğruna hiç var olmamayı seçersin
Bir gün zaten hiç var olmamışız gibi olmayacak mıyız zaten? En fazla bizi hatırlayan torunumuzun çocuğu olur o da en iyi senaryoda.. Sonra adımızın yazılı olduğu mezar taşı kimsesiz
Hiç varolmamış olmayı dilerdim. Düşüncesi bile huzur veriyor. Olmayan bir benlik, düşünmek zorunda olacağın hiçbir şey yok. Sıfırsın yani yoksun. Hiç varoşmamışsın ki. Çok güzel değil mi?
Bazen acı çok ağır gelince insan hiç olmamak daha kolay mı diye düşünüyor, ben de düşündüm. Ama sonra küçük bir gülüş, bir temas, bir umut ağır basıyor; var olmak yine de değerli ;)
Var olmanın sancısını yaşadığımız için var olmamak daha mantıklı geliyor. Ama bence bize iki seçeneği gösterip seçmemizi isteselerdi biz var olmayı seçerdik. Çünkü yaşamak daha cesaret isteyen daha anlamlı bir süreçtir. Eninde sonunda var olmayacağımız noktaya geleceksek , gelmeden önce yaşamı tatmayı istemez miydik?
Güzel teşekkBelki de var olmak sancısıyla birlikte anlam taşır. Acı da sevinç de yaşadığını hissettirir insana. Yokluk kesin bir sessizliktir, ama yaşam ihtimali bile başlı başına bir cesaret gibi. Sonu yokluk olsa da, o sona gelene kadar hayatı deneyimlemek insanın en doğal arzusu bence.
Kavramların zıt anlamı olduklarında kavramlar derinlik kazanır. Yaşamı ölüm, iyiliği kötülük ön plana çıkarır gibi örnekler verebiliriz. Varlığı da yokluk değerli kılıyor.
Hiçlikte ne dert vardır ne de mutluluk. Yaşam ise hatalarla ve zorluklarla doludur. Ama insan yaşarken anlam kurabilir, değer verebilir ve kendi hikayesini yazabilir. Bir hikayem olmalı 🍁
Cehenneme gidecekler icin evet Cennete gidecekler icin hariç İnanmayanlara saygi duyuyorum İnanmayanlarda banasaygi duysun Cennet cehennem yok demeyin yorumuma
Ben hep güçlü biriyim zaten yoksa şu an yaşamıyordum. Hayatım güçlü olmakla geçti. Ama iyiyim sadece o eski kız olmam lazım. Çok çalışkan o kız. Teşekkür ederim iyi dileklerin için sen de dikkat et.
Hiç var olmamak mı daha iyi, var olmak mı. bunu gerçekten bilemeyiz. Çünkü yokluğu deneyimleyemeyiz, sadece varlığın içinden düşünürüz. Belki de bu sorunun cevabı yoktur ama sorunun kendisi bile insanın var olduğunun en büyük kanıtıdır.
Belki varlık sadece bedenle ilgili değildir, bilinçle ilgilidir. Çünkü hiçliği bile düşünebiliyorsak aslında bir şekilde varız demektir. Hiç olmasaydık bunu sorgulayamazdık.
Tabiki var olmamak daha iyidir. Hiç var olmazsak hayallerimiz olmaz. Hayallerimiz için çok çalışmak zorunda kalmayız. Çalışıp da başaramayımca hayal kırıklığına uğramayız.
Aşk İlişkileri 
Kadın Emeği 
Gündem 
Cinsel Yaşam 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Dünya Kupası 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
YKS2026 
Diğer 
