Birini unutmak mı daha zor, yoksa onsuz yaşamaya alışmak mı?

Bu o kişinin sende bıraktığı duyguya bağlı.
Eğer deliler gibi sevip bir anda kaybettiysen ( mesela bir kazada) yıllar geçsede unutanazsın.

Dünyada cehennemi yaşatan biri ise. Bir süre acı çekersin. Çektirdiği acılar ağır basacağı için bir bakmışsın yok hükmünde.
Tıpkı çocukken yaralanan dizimiz gibi. Ilk başta çok acır büyüyünce ( ruhsal olarak ) anlamını yitirir.

İnsan sınırsız kez kırılmaz, her kırık içerden bir şeyi biraz eksiltir Sonra ne oluyor biliyor musun; güven azalıyor, beklenti düşüyor, kalp duvar örüyor. O yüzden sen sınırını kendin koymalısın. Çabası olmayan, sadece söz veren kimse için artık kırılmamayı öğrenmek de bir güç aslında

İstemiyorsan ikiside zor. Ama sanırım alışmak daha zor ve onun dışına çıkmak kabullenmek çok daha uzun bir süreç

Onun artık hayatında olmayışı , unutmaya çalışmak zor

Onsuz yaşamaya alışabılırse insan unutuyor gibi zaten.

Unutmak zor değil aslında, insan zamanla siliyor. Zor olan onsuz hayata alışmak. Sabah uyanınca aklına gelmesi, bir şarkıda boğazının düğümlenmesi geçiyor ama izi kalıyor.

Unutmak daha zor bence. çünkü insan tamamen silmiyor, sadece alışıyor. Onsuz yaşamaya mecburen adapte oluyorsun ama bir anı bir şarkı hop diye yine aklına düşürüyor.

Ikisi de zor ilk başta onsuz yaşamaya alismak zorlar sonra bu durjma alisirsin unutmak zorlar.

Onsuz yaşamaya alışınca zaten unutuyorsun
Unutmak demek onsuz yaşamaya alışmak yani önce unutmak lazım gibi