Bazı insanlar hayatına öyle izler bırakır ki, zaman geçse de silinmez, unutmak istesen de tam olarak başaramazsın. Ne zaman bir şarkı duysan, bir yoldan geçsen ya da bir cümleye denk gelsen, o kişi aklına düşer. Ama bir yandan da hayat devam eder ve sen, sanki hiç yaşanmamış gibi davranmak zorunda kalırsın. İşte o anlarda en büyük savaşı kendinle verirsin. Peki birini unutmamak mı daha ağır gelir, yoksa hiç yaşanmamış gibi davranmak mı?
Birini unutmamak mı daha zor, yoksa hiç yaşanmamış gibi davranmak mı ?
Unutmamak zordur çünkü hatıralar, bir kere yerleşti mi kalbe, zaman geçse de silinmez. O kişiyi artık hayatında görmesen bile, sesini duymasan da, bazı anlar, kokular, şarkılar, sokaklar seni bir anda geçmişe çekebilir. Bu, bazen tatlı bir gülümseme getirir; bazense boğazında düğümlenen bir sızı olur. Unutamamak, insanın içindeki bir şeyin hâlâ bitmediğini fark etmesi gibidir. Bir tür sessiz bekleyiştir belki de, kabullenilemeyen bir vedadır.
hicbir seyi hic yasanmamis gibi yapmak zorunda degilsiniz aksine yasanmasini kabul etmemiz cok onemli bir adim. bir sey kaybetmedik "yasadık" bunun icin sukretmeliyiz ve ogrendik. yasadiklarimiz geri de kalır ama öğrendiklerimiz bir ömür boyu bizimle. güzel seyler öğrenmeye niyet edelim. bu bir yaşama yolculugu ve yaşadıgımız kadar variz.
Unutamamak da, yok saymak da kendi içinde farklı bir ağırlık taşır. Birini tamamen unutmaya çalışmak bazen yanıldığın bir savaşa dönüyor; çünkü hatıraların iz bırakır, zihinde yankılanır. Ama sanki hiç yaşanmamış gibi davranmak da insanın kendi duygularını baskılamasıyla derin bir iç çatışmaya sebep olur. Belki de çözüm, hisleri kabullenmek ve onlarla barışı huzurla sağlamaktır. 🌧✨
En İyi Cevaplar