şu anki dönemim.. gerçi benim hatam hepsi bende çabalamadım , bende anlatmadım , hep geciktirdim erteledim ama bu kadar birikip üstüme yığılacağını hiç düşünmedim de en kötü gebeririz zaten her ihtimalin sonu oraya çıkıyordu
Benimki 30’larıma yaklaşırken oldu; dışarıdan “hayatını kurmuş, güçlü kadın” görünüyordum ama içimde büyük bir yönsüzlük, “şimdi ne yapacağım?” kaygısı vardı 🌫️ Kimse, gece herkese akıl verip sonra kendi yatağımda ağladığımı, başarısızlık korkusuyla ne kadar yorulduğumu fark etmedi 🥀 En çok da kimseyi hayal kırıklığına uğratmama baskısıyla tek başıma boğuştum 🌙✨
Psikolog sayılmam lakin psikolojiyle iç içe oldum hep. Bir insanı anlamak için eğitim gerekmiyor. Bir insanı tedavi etmek için eğitim gerekiyor. Sen de anlayanlar kesiminde olmalısın. İnsan sarrafları kolay kolay bulunmaz. Dert kutusu olmayalım tabi :)
Katılıyorum güzel bir noktaya değindin. Anlasılmaya da ihtiyac var. İnsan kendisini biliyor ama artık öyle bir noktaya geliniyor ki ''bilinmek'' istiyor. Sevmek güzel ama sevilmek istiyor mesela. Çok insanı masum bir istek. Kıymetini bilen kaldı mı ki bu değerleri bilen anlayan gören farkeden.
Maalesef ben çekmedim çekmeyi planlıyorum ama :) Az ama öz insan kaldı bu tür değerler artık büyük bir nimet o yüzden anlaşılabildiğin biriyle denk gelince insan sohbeti uzatmak istiyor