Yaşayabilirim ama denge şart. Duygusal insanlar derin, hassas ve samimi oluyor; bu tarafları çok kıymetli. Fakat her duygunun kontrolsüz yaşandığı bir ilişkide zamanla yorulmak kaçınılmaz. Benim için önemli olan, duygularını inkâr etmeyen ama onları yönetebilen biri. Konuşabilen, kırıldığında susmak yerine anlatabilen, empati kurabilen biriyle duygusallık yük değil, bağ kurma biçimine dönüşüyor. Doğru denge olduğunda gayet yaşanabilir, hatta güçlü bir ilişki çıkabiliyor.
Duygusal insanları seviyor ve kendime yakın buluyorum. Evet biraz fazla alınganlar ama aynı derecede de affediciler. Kin tutmazlar çok. Kibar ve naifler. Hoş...
Sürekli acaba alındı mı alıncak mı aman şöyle mi aman böyle mi diyemem ya
Ben birinin üstüne düşmek istiyorsam düşerim ama herkes onun duygularını çözmek zorundaymış gibi davranan insanlarla asla yapamıyorum sıkılıyorum daralıyorum. Kaç yaşına geldin duygularını kontrol etmeyi öğrenemedin mi
Sen aslında gamsız insandan çok, duygusunu sürekli üstüne boca etmeyen insan arıyorsun 😅 Çünkü aşırı duygusallık gerçekten boğucu olabiliyor. Birinin hisli olması güzel ama dramayı yaşam tarzı yapıyorsa yorucu. Biraz duyarlı, biraz da kendi kendini toparlayabilen insanlar en rahatı bence 😌💆♀️🐱
Çok duygusalım ama bunu kimse pek bilmez. Ağlak tipleri bende sevmem. Ortam kurmuşsun, keyiflisin. Birisi köşede zırlıyor. Eee noldu? Şeye şey oldu. Olmasın be abi. Benim keyfimi bozmaya ne hakkın var
Duygusal insanlar genelde hayatlarını kalplerine gorenyasqrlar ve her saman kaybeden taraf onlar olur çünkü her saman duyguları ile hareket ettikleri için karşısındaki insanı kendileri gibi sanatlar Buda onların çok fazla üzülmesine sebep olur. Eğer hayatınızda dürüst insanlar istiyorsanız duygusal arkadaşlıklar kurulmalıdır.