Duygusal insanlarla anlaşabiliyor musunuz?

Acıtasyon yapanlara hiç tahammülüm yok. Benim de dertlerim var, keyfim kaçmış zaten, kendime çözüm üretemezken onlara çözüm üretemem ve onların dertlerini dinlediğimde kendi dertlerim aklıma geliyor sonra da unutamıyorum, duygusala bağlıyorum. Tabii ki dertleşmek isteyebilirler ama bana kim yaklaştıysa çözüm önermem için değil "Bana acı." mantığıyla yaklaştığı için artık tahammül edemiyorum. Çünkü bir tane çözüm önerisi sunsam "Sen kimsin ki beni ve ailemi yargılıyorsun?" diye saçma sapan kavga çıkarıyorlar.
ARTIK HEPSİNDEN SESSİZCE UZAKLAŞIYORUM MUTLUYUM

Ben duygusalım ama aynı oranda da komik be eğlenceliyim diğer arkadaşlarım da öyle, duygusuzlarla da anlaşamıyorum bi türkü açıp bi şiir okuyup içi ferahlasın istiyor insan. O anları doruklarda yaşamak duygusallıksa evet ben en çok öyle insanlarla anlaşıyorum. Sürekli dert anlatan insanların duygusuz versiyonları da sürekli şikayetlenen millete takan insanlar. Bu durumun duygusallıkla değil bencillik ve mıymıntılıkla ilgili olduğunu düşünüyorum. Çok duygusal olup içinde yaşayan dıştan gülen enerjik olan insanlar da var.

Ben aşırı soğuk kanlı ve bir o kadar da duygusalım. Karınca yanımdan geçse "yaradan ne güzel yaratmış" diye gözlerim dolar.

Ama bazı insanlar var ki sırf ilgi çekmek için ağlayan ilgi manyakları. Onları ben de sevmem. Ruhumun enerjisini emerler. Allah'a yakın, bana uzak olsunlar.