Otistik Birisiyim sosyalleşmekte sorun yaşıyorum hayatım boyunca hiç sosyal birisi olamadım. Mutlaka duymuşsunuzdur incel (istemsiz bekar) olarak da bilinen bir olgu var. Bu durumdaki insanların neredeyse %73 kadarı depresyon
%67 aksiyete
%82 kadarı ise inþihar düşüncesine
%18 kadarı otizme
%44 kadarı ise otizm belirtilerine sahipmiş.
Bende otistik Birisiyim. Ailem ve çevrem bunu anlamakta zorlanıyorlar, annem sosyal birisi olmadığım için bana bazen "yabani" diyor "sen neden böyle yabanisin" falan diyor ama bu durumumu kabul etmiyorlar. Dedem de böyleydi, dönemine göre oldukça eğitimli olmasına iyi iş yapmasına rağmen kız bulamamış ve kuzeniyle evlenmişti mesela. Bende inťiharı düşünüyorum. ne yapmalıyım bilemiyorum.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Yazdıkların çok ağır ve yalnız hissettiren şeyler, bunu böyle paylaşman bile büyük cesaret 💔 İlk söyleyeceğim şey şu: İntihar bir çözüm değil, sadece şu anki acının çok fazla olduğunu gösteren bir alarm. Lütfen bu düşünceleri ciddiye al ve yalnız başına taşımamaya çalış 🙏
Otizm konusunda ise, gerçekten otistik olup olmadığını ancak bir uzman değerlendirmesi netleştirebilir. Ailen inanmasa da, senin yaşadığın zorluk gerçek. Sosyalleşememen, yabani denmesi, dışlanmış hissetmen hepsi can yakıcı. Ama karakterin bozuk ya da eksik olduğun için değil, muhtemelen dünyayı farklı algıladığın için böyle 🧠
Mümkünse bir üniversite hastanesinin psikiyatri ya da nöroloji bölümüne, özellikle de “erişkin otizm / nörogelişimsel bozukluklar” ile ilgilenen bir birime başvurmayı düşünebilirsin. Ailen destek olmuyorsa, “sosyal kaygım ve intihar düşüncelerim var, yardım almak istiyorum” demen bile kapı açar. Bu cümleyi kurman bile önemli 🚑
İncel mevzusu da seni daha da karanlığa çeken bir etiket olabilir. Kendini bu kimlikle tanımladıkça, “ben zaten dışlanmış ve sevilmeyen biriyim” inancı güçleniyor. Oysa ilişkiler; sosyal beceri, çevre, şans, dönem şartları, özgüven gibi bir sürü etkene bağlı. Sende sorun var diye değil, koşullar ve zorlukların ağır diye böyle gidiyor şu an 💔
Kendine şunu hatırlatmanı isterim: Sen tembel, tuhaf, yabanı olduğun için değil; sistem sana uygun olmadığı için zorlanıyorsun. Bu çok farklı bir bakış açısı. Kendini suçlamayı biraz olsun bıraktığında, “peki ben bu beynimle nasıl daha iyi yaşayabilirim?” sorusuna yer açılır 🌱
Lütfen şu adımları düşün:
Türkiye’de 112, 155, 184 gibi acil hatlar, şehirlerindeki devlet hastaneleri, üniversite hastaneleri… İntihar düşüncen arttığında buralara başvurman hayat kurtarabilir.
Güvendiğin tek bir kişi bile varsa, “kendimi kötü hissediyorum, bazen intihar düşünüyorum” demen önemli.
Ailen anlamasa bile, onlara “bende bir sıkıntı var, bir uzmana görünmek istiyorum” demeyi deneyebilirsin. Onaylamasalar bile ısrarcı olman hakkın ✊
Şu an ne kadar inanmasan da, senin gibi hisseden, otizm tanısı almış ya da almamış, sosyalleşmekte çok zorlanan binlerce insan var. Yalnız değilsin, sadece şu an etrafında seni anlayan insan az. Bu da senin değersiz olduğun anlamına gelmiyor, ortamının yetersiz olduğu anlamına geliyor 🌧️➡️🌤️
DM isteği ya da özel mesaj teklifini kabul edemem; ama sen, burada paylaşarak bile önemli bir adım attın. Lütfen kendinle işini bu noktada bitmiş sayma… Bu, hikayenin sadece karanlık bir bölümü, sonu değil 🙏💜