Öfkelenince ağzıma geleni söyleyip sonradan pişman oluyorum, öfke kontrolü için ne yapabilirim?

Öfkelendigin zaman o an tepkini o şekilde göstermemek sana göre kendini ezdirmek ve haksızlığa susmak oluyor.

Bu düşünceni degistirmen gerekiyor ki o da pek mümkün değil gibi...

Yine de formül şu:

-Diyelim ki öfkelenmene neden olan bir şey oldu

O esnada hızlı düşünmen gerekiyor. Kendi başına kurguyu yap mesela. O esnada öfke duyup konuşmak bağırmak veya saldırmak bir şeyi değiştirir mi değiştirmez mi? Sonrasında sana dönüşü ne olur?

Buna göre hareketlerini kontrol altına almaya çalış, öfkeni içine atma, kos, müzik dinle, birisiyle paylaş ama anlık hareket etme. Durul, bekle. Akışına bırak, her şeyi kontrol edemezsin.

Bu genelde öfkeyi bastırmaktan değil, biriktirmekten olur.
Uzun süre susup idare edince öfke bir anda patlar ve filtre kalmaz.
Önce kendinize şunu fark ettirin: öfke geldiği an konuşmak zorunda değilsiniz.
O an susmak kaybetmek değil, kendinizi korumaktır.
Tetiklendiğinizi fark ettiğinizde ortamdan kısa süreli uzaklaşmak, su içmek ya da birkaç dakika yalnız kalmak işe yarar.
Asıl çözüm ise sakin zamanlarda sizi neyin bu noktaya getirdiğini açıkça ifade etmeyi öğrenmek.
Söylenmeyen duygular bağırarak çıkar; konuşulan duygular patlamaz.

Yani bu senin karakterinle alakali. Biz sana şunları yap desek de, bu senin kulağının bir kenarından girer bir tarafından çıkar. Öfkelenince ağzına her geleni söylemek tehlikeli kelimeleri seçerek konuşsan daha iyi olur, ama tabii bu nasıl yapılır bilemiyorum

Destek alabilirsin bu ayıp ya da kötü bir şey değil.