İnsanlar neden ertelemeyi sever?

Çünkü önlerinde daha çok zaman var zannediyorlar. Oysa ki yarın diye bir şey yok. 1 dakika sonrası yok. Kimse bunun farkında değil. Sabahın bir sahibi var demişler. Bir gün ülkenin kralı demirciye haber salar. Sabaha kadar 1000 tane çivi yapsın diye. Yoksa kellesini uçururum diyor. Demirci tamam diyor işe başlıyor. Diyorlar sabaha kadar imkansız yapman nasıl olsa öleceksin diyorlar. Demirci olsun sabahın da bir sahibi var diyor. Sabah oluyor kralın öldüğü haberi geliyor. Kıssadan hisse.

Ben şöyle düşünüyorum: İnsanlar ertelemeyi seviyor çünkü çoğu zaman yapmak zorunda oldukları şeyler onları yoruyor, korkutuyor ya da sıkıyor. Bir işe başlamak, o işin sorumluluğunu da almak demek ve bu da insanı strese sokabiliyor. Erteleyince kısa süreli bir rahatlama hissi geliyor, sanki sorun yokmuş gibi. Ama bence asıl sebep tembellikten çok; mükemmel yapamama korkusu, motivasyon eksikliği ve zihinsel yorgunluk. İnsan kendini hazır hissetmediğinde, sonra yaparım”demek daha kolay geliyor.

Çünkü ertelemek kısa vadede rahatlatır. Zihnimiz “şimdi değil” dediğimiz anda yükten kurtulmuş gibi hisseder ama o yük aslında bir yere gitmez, sadece arkaya atılır. Stresin artmasının sebebi de bu; yapılacak şey küçülmez, bekledikçe büyür. Erteleme çoğu zaman tembellikten değil, kaygıdan ve mükemmel yapma baskısından gelir.