Erteleme alışkanlığının kökenin de ne yatıyor? Bir insan neden sürekli erteler?

O cesaret gelene kadar bizi tüketecek valla.

Dürüst olursam sorulara. İlk sorudan son soruya kadar Ne istediğimi bilmiyorum, ne yapabileceğimi o şeylere kendi potansiyelimin yetmeceğini ve sabırlı bir karakterde olmadığımı düşündüğüm için bir şeyler yapmadım yapmıyorum. Hayattan bir beklentim yok çünkü kendimi hep aşağı gördüm uzun yaşamayı istememek geliyor aklıma hayat anlamsız geliyor. Nasıl bir hayat mutlu ederdi bilmiyorum hayal kurmadım bu konuda ama edersem kariyerimi düşüncelerimi duygularımı daha sağlıklı yönetebilseydim bir işim olup resim üzerinde kendimi geliştirmiş olmak mutlu ederdi.
Bir sabah uyansaydım tek başıma yalnızlık hissi beni korkutur birilerini arardım. Ne yapacağımı bilemezdim.

Evde var bu kitap babama aldım bir kere açıp okumadım demek bu güne nasip okuyayım bu da bir işarettir belki. Başlamam lazım evet hala yaşıyorum Yoksa işler daha kötü olacak teşekkür ederim.

O kadarını bilmiyordum ama çok met edilen bir kitaptı bu üstene geldi mutlaka okuyacağım.🥰

Düşüncelerim yani benim beynim nasıl tepki verir bilmiyorum değişime kapalı bir yapısı var doğru izin ne kadar verir bilmiyorum, deneyeceğim yarın okumaya başlarım baya oldu kitap da okumayalı ama mutlaka yazacağım size.

Bu yöntemi de deneyeceğim en azında önümde gözle görülür hale gelirler durumlar çok teşekkür ederim.

Bu 1 aydır böyle ya

Depresyon var zaten ama bu son bir ay her halde gelecek kaygısı bana edilen laflar tartışmalar laf sokmalar vs. ağır geldi uzun süredir intiharı düşünmezdim onu düşünür oldum sonra tövbe diyorum yaşamaya odaklanamıyorum bunun için doktora gideceğim ben mutlaka cidden yapamıyorum.

İş bulamamak, kariyeri kötü yönetmek, en başta kendimden nefret etmek, hayattan nefret etmek gibi şeyler geliyor aklıma kendimi cidden sevmiyor ve güvenmiyorum ve onun için bir şey de yapmıyorum asıl sebep bu olabilir gibi.

Yeni bir şeyler yapmak kendimi sevmek cidden bende ya suçluluk hissi ya da hak etmediğim hissi veya yanlış bir şey yapıyorum hissine sokuyor ya da onaylanmam gerekiyor evet aferin gibisinde doğru yapıyorsun gibisine ve kendime aşırı yabancıyım aynı şekilde hayata yabancıyım aidiyat hissim sıfır. Kendimle bağ kuramamak bir yana gerçeklik alıgım da bu 1 ayda çöktü gerçek gibi hissetmiyorum. Varım ama yokum öyle bir his. Bir karakteri oynuyorum gibi geliyor bazen. Bilmiyorum bu durumu da aşamıyorum bir den çok şey var ve nerden başlayacağımı bilmiyorum asıl mesele bu gözümde büyüyor olan.

İstek yok ama beni endişeye sokan çok şey var hala yaşayan, yaşlanan ve ihtiyaçları olan bir bedene ve elbette doğduğum aileye sahip olmak var ve bu da beni bitmesini istediğim bir rüyada gibi hissetiriyor. Yaşamak yük gibi geliyor kısaca. İlgimi geri kazanmak bilmiyorum yaşamak olsun diye bir şeylere kendimi inanmaya zorluyorum bir gün ailem var diyorum bir gün bu beden Allah ın emaneti diyorum ama temelde severek yaşamıyorum genelde kaygı korku baskın ile ilerledi çocukluğum çok sıkıntılıydı hala öyle olacak duygusu var belkide ama bende bir şey eksik bir şey yok bende çözemedim sorunlu olduğum kesin ilgisizliğimi herşeyi anlamsız görmemi çözemiyorum mecbur yaşayacağım zorlayacağım bir şekilde teşekkür ederim.

Bu arada yaşınız kaç bilmiyorum ama 18 yaşındaysanız veya 20 yaşlarında bu tarz düşüncelerimi anlattım kötü bir etki olmasını istemem veya sizi tetiklemesini de istemem öyle içimi dökmüş bulundum kusura bakmayın, hakkınızı helal edin.

O zaman tamam içim rahatladı hiç yoktan aklım kalmadı olur ya insanlık hali Teşekkür ederim sağ olun Allah sizede sizin gibi insanlar ile karşılaştırsın. 🫠

Sağ olun hayırlı geceler. 🫡🙏

Rica ederim durumum yani idare ediyor kötü değil o gün baya ağır vurdu bu güne çok iyide denir bence. Bir liste yaptım basit hedefler yanına kutucuklar yaptım bakalım zorlamadan da olsa onları doldurma hedefim var. Bir şeyler yapıyorum umarım daha iyisini yaparım. Tekrardan teşekkür ederim.🙏✨️