Kişilik & Karakter

Bu Kadar Bunalmışken Nasıl Güvende Kalabilirim, benim gibi biri daha fazla yaşamak zorunda mı?

Şu anda kendimi sözlü olarak ifade etmekte çok zorlanıyorum… Çünkü acı o kadar yoğun ki cümlelerim yarım kalıyor, kelimeler boğazımda düğümleniyor… Bu yüzden yaşadıklarımı yazıyla anlatmak istiyorum…
Her gün acıyla uyanıyorum… Bazen ağlayarak, bazen çığlık atarak gözlerimi açıyorum… Kalbimde tarif edemediğim bir dehşet var… Sanki göğsümün içinde bir şey sıkışıyor ve beni bırakmıyor… Nefes alıyorum ama rahatlayamıyorum…
Zihnim hiç susmuyor… Kendimi kafayı yemek üzere gibi hissediyorum… Çok doluyum ve bu doluluğu taşıyamıyorum… Bunaldığım anlarda kendime zarar verdiğim oluyor… Dayanamadığımda kalbime, göğsüme vurarak acıyı dışarı atmaya çalışıyorum… Bu anlar kontrolümü kaybettiğimi hissettirdiği için beni daha da korkutuyor…
Zaman zaman kendi canıma kıymayı düşündüğüm oluyor… Yaşamımı sonlandırma isteği zihnime geliyor… Bunu yazmak bile çok zor ama ne kadar çaresiz hissettiğimi anlatıyor… Kalbimde sürekli bir ağırlık var ve bu ağırlıkla yaşamak çok yorucu…
Kendimi dünyaya yük gibi hissediyorum… Her gün sanki ölmeyi bekler gibi yaşıyorum… Kaybolmak istiyorum… Bana dair hiçbir iz kalmasın, sanki hiç var olmamışım gibi… Bu düşünceler beni içten içe tüketiyor…
Dışarıdan mutlu görünmek zorunda hissediyorum… Gülüyorum, idare ediyorum ama içimde büyük bir baskı birikiyor… Bu bastırılmışlık beni inanılmaz bunaltıyor… İçimde bir acı çığlığı var ama kimse duymuyormuş gibi hissediyorum…
Gerçekten acı çekiyorum… Bu bir ilgi isteği değil… Yardıma ihtiyacım var… Yaşamak istiyorum ama şu an yaşamak çok zor geliyor… Bu düşüncelerle yalnız kalmak istemiyorum ve bu yüzden buradayım…Ailem de dahil olmak üzere dışlanmış hissediyorum kuş olup uçabilsem bu dünyadan..,
Güncellemeler
5 ay
Ben hayatıma son vermeyi düşüneli çok oldu.. belki mutlu olabilirim diye dayanmaya çalıştım ama olmadı..
Bu Kadar Bunalmışken Nasıl Güvende Kalabilirim, benim gibi biri daha fazla yaşamak zorunda mı?
Cevapla
Nasıl Soruları