Ailemin yanında kendimi özgürce baya eleştirdiğim gibi çok ovebiliyorum da normal mi mesela hatalarımı söylemek bana çok normal?

Küçük hatalar oluyor ama büyük te olsa ne olacak ders aldım bu kadar

Hatta başka insanların yanında da kendimi kotulesem bile iyi ozelliklerimi de överim mesela dayımla konuşuyorduk ben biraz kız kardeşimi kotuledim ve oda bize laf attı bende dedim ki ben yapabiliyorum kendime çok güveniyorum da

Yeni böyle oldum aslında artık içimde tutamıyorum eskiden çok içimde tutardım

Valla onlar yüzüme söyleyip çok canımı sıktı sessiz pasif dediler sırf utangacim diye

Onların yüzüne söyleyip rahatlıyorum kız kardeşim dedi ki abla sen patavatsızsin

Normalde mesela birinin diyelim evine gittim yemeğini yedim bir şeyi eksik olsa yemeğinde söylemem ama içimden geçeni söylese böyle mi diye bende evet öyle ama güzel derim

Biraz da onları ben kirayim mesela kardeşlerime artık onlar bana değersiz hissettirdi diye zamanindw fazla ilgi göstermiyorum özellikle bazen bilerek değersiz hissettiriyorum kız kardeşim çıldırıyor

Öyleyim biraz çünkü akraba sevmiyorum akrwbalara karşı genelde suskunum qma disaridakilerle konuşurum

Sevilecek yanlari yok hepsi de gıcık

Evet

Kimseyi sevemiyorum ki fazla artık eskiden aileme karşı aşırı bir sevgi vardı bitti arada bir gelen azıcık sevgi var çok doluyum herkese kimseye eyvallahim yok akrabalarıma bile

Sana anlattıkça içim sanki daha da parcalandi kaç senenin birikimi 21 yıl 21 yıldır bana yapmadıkları kalmadı

Ne alaka

Neresi akıllılik biraz bana iltifat et istiyorum herhalde

Ooo aferin